اشاره
با ظهور فناوری های جدیدی هم چون رایانه، اینترنت و...، جوامع بشری با چالش های جدید و جدی در همه ی عرصه های اقتصادی، سیاسی، فرهنگی، آموزشی و اجتماعی روبه رو شده اند. نداشتن برنامه ریزی های راهبردی، به سرعت باعث عقب ماندگی از تحولات روزافزون خواهد شد. نهادهای آموزشی نیز به فراخور تغییرات، نیازمند برنامه ریزی های درازمدت، میان مدت، کوتاه مدت و اساسی، به منظور هم گام شدن با تغییرات هستند. در این مقاله، فواید و کاربرد یادگیری الکترونیکی بررسی شده است.
قلمرو یادگیری الکترونیکی خیلی گسترده است. نکته ی مهم در یادگیری الکترونیکی این است که یادگیرندگان می توانند از طریق ابزارهای الکترونیکی آموزش ببینند، بسیاری از کاربردهای یادگیری الکترونیکی دربردارنده ی تعامل های دوطرفه هستند در حالی که در کلاس های سنتی، آموزش تنها به عهده ی معلم است.. برای مثال، یادگیرندگان در مکان های متفاوت می توانند، از طریق شرکت در یک کلاس درس مجازی آموزش ببینند، مربیان می توانند سؤال های خود را برای کلاس درس مطرح کنند و یادگیرندگان از طریق صفحه ی نمایش رایانه ی خود به آن ها جواب دهند.
ابزارهای فناورانه، نه تنها با استفاده از روش سمعی و بصری قوی باعث جذابیت آموزش می شوند، بلکه سطح یادگیری را نیز افزایش می دهند. دست یابی سریع به دانش و تجربه، این امکان را به معلمان می دهد که با تغییرات سریع شغلی در جهان، هم چنان در شغل خود باقی بمانند. یادگیری الکترونیکی می تواند، به توسعه ی منابع انسانی، محتوا و فناوری کمک کند. به علاوه، این شانس را برای یادگیرندگان فراهم می آورد که به هنگام خواندن، تصمیم بگیرند چگونه سریع تر و چه قدر یاد بگیرند. هم چنین آنان را قادر می سازد که از طریق ایمیل و کنفرانس های اینترنتی، با مربی شان ارتباط برقرار کنند. از آن جا که در این نوع یادگیری، به حضور در مکان خاصی نیاز نیست، فرد متحمل هزینه های رفت و آمد نیز نمی شود.
شرایط لازم

یادگیرندگانی که در دوره ی یادگیری الکترونیکی شرکت می کنند، نیازمند داشتن بعضی خصوصیات یا توانایی های معینی هستند:
* اولین شرط یادگیری، انگیزه برای یادگیری است. یادگیری الکترونیکی که یادگیرندگان را هدایت می کند، با وجود فوایدی که دارد، با بعضی مشکلات نیز همراه است. از جمله این که یادگیرنده باید انگیزه ی درونی بالایی برای یادگیری در سطح بالاتر باشد.
* یادگیرندگان الکترونیکی در روز نیازمند صرف اوقات خاصی برای آموزش هستند. آنان نباید برای ساعات طولانی جلوی رایانه بنشینند، اما می توان از طریق ترم های آموزشی، پیشرفت تحصیلی آنان را افزایش داد.
* یادگیرندگان باید ساعاتی از شبانه روز را برای آموزش انتخاب کنند که عوامل بیرونی، توجه و تمرکز آن ها را برهم نزند.
* بعد از آموزش هر درس، یادگیرنده باید درباره ی این که چگونه از آموخته هایش استفاده کند، بیندیشد. عمل به این رهنمود، سطح انگیزشی یادگیرنده را افزایش می دهد.
* یادگیرندگان مجازی باید هدف های روزانه ای را برای خود تعیین کنند.
* هرگز نباید در زمانی که به تقویت یا تکرار یک موضوع نیاز دارند، در برقراری ارتباط با معلم یا هم دوره های خود از طریق ایمیل یا کنفرانس تردید کنند.
تعامل یادگیرنده با محتوا
در طراحی فرایند تدریس، سازمان دهی فرصت های ارتباط و تعامل، عامل مهمی (به ویژه در مراکز آموزشی باز، جایی که یادگیرندگان، معلمان و منابع تدریس از نظر زمانی و مکانی دور از هم قرار دارند) به شمار می آید. تعامل یادگیری محور، عمدتاً سه گونه است: یادگیرنده- محتوا، یادگیرنده- معلم، و یادگیرنده- یادگیرنده. نوع پذیرفته شده ی دیگر، تعامل یادگیرنده- میانجی است. تعامل یادگیرنده- میانجی، بر تعامل یادگیرندگان با فناوری تأکید دارد. در صورتی که تعامل یادگیرنده- محتوا بر تعامل تعلیم و تربیتی متمرکز است. از آن جا که در نظام آموزشی باز، تعامل یادگیرنده- یادگیرنده و یادگیرنده- معلم محدود می شود، تعامل یادگیرنده- محتوا در رسیدن به هدف های یادگیری اهمیت زیادی دارد.
چند پیشنهاد

هنگامی که برنامه های یادگیری الکترونیکی به عنوان جای گزین یا به عنوان حمایت کننده از روش های یادگیری سنتی اجرا می شوند، فرایند یادگیری به پایدارتر شدن دانش کسب شده می انجامد. اگرچه هزینه ی زیرساخت های آموزش مجازی زیاد است، اما کیفیت خدمات و آموزش طولانی مدت آن رضایت بخش تر است.
در ابتدا تیم طراح باید به درستی اهداف یادگیری را تعیین کند و جنبه هایی هم چون نوع آموزش و رسانه را در نظر بگیرد. انتخاب مناسب نوع تجهیزات و ارتباطات، به اثربخش و مولد بودن آن ها در طول زمان و تأثیر آن ها در کاهش هزینه های ارتباطات و سرمایه گذاری بستگی دارد. به عبارت دیگر، رویکرد دولت ها در یادگیری الکترونیکی، آگاهی های ایجاد شده در جامعه، و وضعیت فرهنگی- اقتصادی، از عواملی هستند که می توانند فرایند یادگیری الکترونیکی را سرعت ببخشند.
از سوی دیگر، توسعه ی سریع فناوری، به توسعه ی سیستم های آموزشی کمک می کند و این نیز به پدیدار شدن مدل های آموزشی نوینی منجر می شود. برپایی آزمایشگاه های مجازی، به توسعه ی آموزش و پرورش در سرتاسر جهان کمک می کند؛ به ویژه برای آموزشگاه هایی که امکان خرید تجهیزات آزمایشگاهی را ندارند. به این ترتیب، محیطی در آموزش شکل می گیرد که خود باعث تداوم توسعه ی آن می شود. در محیط یادگیری الکترونیکی، یادگیرندگان می توانند روابط خود را با معلم، در مکان ها و زمان های متفاوت برقرار کنند. یادگیری الکترونیکی با فراهم ساختن محیط یادگیری با هزینه ی کمتر به محدودیت های مکانی و زمانی پایان داده است. در فرایند یادگیری، علاوه بر یادگیری فردی، به روابط بین معلم، یادگیرنده و هم دوره ای ها با یک دیگر نیز توجه شده است.






















یکی از مهارتهای مهم زندگی، مهارت «نه» گفتن است. کسی که این مهارت را میآموزد بهراحتی میتواند کارهایی را که دوست ندارد رد کند و بسیار مؤدبانه در مقابل خواستههای غیرمنطقی اطرافیان، پاسخ منفی دهد و از استرس، نگرانی وخشم ناشی از پذیرش اجباری درخواستهای اطرافیان در امان بماند.
انواع نهگفتن اگر بخواهیم انواع مواردی را که در آنها ناچار به استفاده از این مهارت هستیم دستهبندی کنیم، به دو طبقه کلی میرسیم: نهگفتن به خود و نهگفتن به دیگران. نهگفتن به خود هر فرد برای خود اهدافی درنظر میگیرد و بر این اساس تصمیماتی اتخاذ میکند. بر این اساس و برای عملیکردن تصمیمات خود لازم است با هر آنچه که در ارتباط با خود و مانع عملیشدن تصمیمات او میشود، مبارزه کند. در چنین حالتی فرد باید به خواستههای خود نه بگوید تا بتواند به اهداف خود برسد. تصور کنید فردی را که تصمیم گرفته است با اجرای یک رژیم غذایی مناسب مقداری از وزن خود را کاهش دهد. کاهشدادن وزن هدف اساسی اوست که برای رسیدن به آن باید دست از برخی رفتارهای خوردن بردارد؛ بهعنوان مثال، از خوردن شیرینیها دست بردارد نهگفتن به دیگران آیا در همه موارد باید از این مهارت استفاده کرد؟ آیا باید همیشه در مقابل خواستههای دیگران مقاومت کرد و با جدیت جواب رد به آنها داد؟ مسلم است که باید طبقهبندی مناسبی روی موارد و موضوعاتی که نهگفتن در آنها لازم بهنظر میرسد، داشته باشیم. زمانی که قبول درخواستها خطرات و مشکلات جدی برای فرد بههمراه دارد، لازم است فرد با قاطعیت رفتار کند؛ مثل درخواست فردی مبنی بر استفاده از سیگار. در موارد دیگر چون امانتدادن کتاب به دوست وقتی که خودمان آن را نیاز داریم یا موارد مشابه دیگر میتوان در ابتدا بهدنبال راهکارهای دیگر بود و در صورت عدم وجود این راهکارها، از این مهارتها استفاده کرد. تقویت مهارتهای نهگفتن 1. مشخصکردن اهداف و برنامهها ،گام اول در این راه است. اهداف مشخصی داشته باشید و مسیرهای خود را برای رسیدن به این اهداف معین کنید؛ چندجمله ساده که به نهگفتن کمک میکند: 1. نه، الان سرم شلوغ است و نمیتوانم این کار را انجام بدهم. استفاده از روش مستقیم و ساده وقتى شخصى از شما مىخواهد کارى را انجام دهید که امکان آن وجود ندارد، خیلى مختصر و بهدور از هرگونه دلیلتراشى، مخالفت خود را اعلام کنید وحاشیهپردازی نکنید؛ براى مثال، دوستى از شما مىخواهد تکالیف او را انجام دهید. اگر امکان این کار وجود ندارد خیلى ساده بگویید: نه، متأسفم، من این کار را انجام نمیدهم. روش بازتابى رضایت و علاقهمندى خود را درباره این پیشنهاد نشان دهید و بهدنبال آن مشخص کنید در حال حاضر شرایط پذیرش این درخواست را ندارید.
2. اعتمادبهنفس خود را تقویت کنید؛
3. نهگفتن را با تمرین در مسائل جزئیتر تکرار کنید؛
4. به افرادی که قاطعیت و مهارتهای خوبی در این زمینه دارند؛ دقت کنید و ویژگیهای آنها را مورد توجه قرار دهید؛
5. اطلاعات و آگاهیهای خود را افزایش دهید. خود را تقویت کنید و مطمئن باشید که نهگفتن، روابط اجتماعی شما را مختل نخواهد ساخت. در مواردی هم که نهگفتن به مسائل جدی و خطرناکی مربوط میشود، ازدسترفتن رابطه بهنفع شما خواهد بود. با برقراری روابط سالمتر اجتماعی جایگزینی برای رابطه ازدسترفته خواهید داشت.
2. «الان وسط انجام فلان کار هستم .چهطوره در زمان x در اینباره حرف بزنیم.» خیلی پیش میآید که شما در میان انجام کاری هستید که ناگهان درخواست کمکی از شما میشود: اول، به او این اجازه را بدهید که دریابد «الان زمان خوبی نیست»؛ چراکه شما در حال انجام چیزی هستید. دوم، با پیشنهاد زمانی دیگر به او بفهمانید که شما مشتاق به کمک هستید. از این طریق او احساس بدی نخواهد کرد.
3. «اجازه بده ابتدا درباره آن فکر کنم، بعدا به تو خبر خواهم داد.» این جمله بیشتر شبیه «شاید» گفتن است تا گفتن یک «نه» صاف و پوستکنده. اگر علاقهمند هستید اما نمیخواهید همین الان «بله» را بگویید، از این جمله استفاده کنید.
4. «این ملاقات آن چیزی نبود که من دنبالش بودم.» اگر کسی در حال ایجاد یک معامله یا فرصتی است که از قضا آن چیزی نیست که شما بهدنبال آن هستید، اجازه دهید که او بداند این ملاقات آن چیزی نبود که به آن نیاز داشتید؛ در غیر اینصورت، مذاکره میتواند خیلی طولانی شود. از طرف دیگر، این جمله به طرف می فهماند که هیچ ایرادی دربارۀ پیشنهادش وجود ندارد.
5. «من بهترین فرد برای کمک در اینباره نیستم. چرا آقا/خانم X را از درخواستت مطلع نمیکنی؟» اگر از شما درخواست کمک برای چیزی میشود که نمیتوانید در آن شرکت کنید، به او این اجازه را بدهید که متوجه این موضوع شود که بهدنبال فرد اشتباهی میگردد.
6. «نه، نمیتوانم.» راحتترین و سادهترین راه برای «نه» گفتن استفاده از این جمله است.
- اگه شرایطم اجازه میداد دوست داشتم تکالیفتان را بنویسم؛ اما الان نمیتوانم و امکانش نیست.
.: Weblog Themes By Pichak :.






