محمد دیمه‌ور معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش در گفت‌وگو با خبرنگار آموزش و پرورش خبرگزاری فارس در پاسخ به این پرسش که «آیا دوره پیش دبستانی اجباری است؟»، اظهار داشت: خیر، پیش‌دبستانی مطابق قانون رسمی و غیراجباری است.

وی افزود: رسمی بودن آن از نظر نوع محتوای ارائه شده است که آموزش و پرورش باید محتوای خاصی برای این دوره تحصیلی ارائه کند که در مجموع این دوره غیراجباری است.

دیمه‌ور با اشاره به اینکه خانواده‌ها موظف نیستند فرندانشان را به دوره پیش دبستانی بفرستند، خاطرنشان کرد: به دلیل حساسیت و نقش تأثیرگذار این دوره تحصیلی که آموزش‌ها برای شکل دهی شخصیت دانش‌آموزان و ایجاد ساز و کارهای عمیق یادگیری و رشد ذهنی و عصبی دانش‌آموزان دارد، به دنبال توسعه پیش دبستانی هستیم.

وی به نرخ تحت پوشش دوره پیش دبستانی در استان‌های سراسر کشور اشاره کرد و گفت: در دو سال گذشته نرخ تحت پوشش پیش دبستانی از 38.2 درصد به 57 درصد رسیده‌ است که عمدتاً در مناطق محروم بوده است.

معاون آموزش ابتدایی وزیر آموزش و پرورش همچنین به ایجاد ردیف اعتباری برای دوره پیش دبستانی اشاره و تصریح کرد: امسال با مساعدت دولت در سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی و کمک مجلس شورای اسلامی، یک ردیف بودجه ویژه برای پیش‌دبستانی با رقم 50 میلیارد تومان تصویب شد.

دیمه‌ور گفت: بنا داریم در مناطق دوزبانه و جاهایی که زبان مادری دانش‌آموزان متفاوت است با زبان معیار که فارسی است،‌ به صورت گسترده دوره یکساله پیش دبستانی را ارائه کنیم که ثمرات و برکات ارزشمندی داشته باشد.

به گزارش خبرنگار آموزش و پرورش ، به فرهنگیان اعلام شده است که کارت‌های شناسایی آنها باطل شده و تک کارت فرهنگیان جایگزین آن خواهد شد و مهلت ثبت و ویرایش اطلاعات در سامانه اینترنتی مربوطه، تا بیستم تیر 95 خواهد بود.

فرهنگیان باید به سایت profile.medu.ir مراجعه کرده و اطلاعات خود را ثبت‌ کنند؛ برای این کار نیاز به کد ملی، کد پرسنلی، مشخصات شناسنامه‌ای خود و افراد تحت تکفل و سریال شناسنامه آنها، مشخصات دفترچه بیمه و تکمیلی خود و کد آن و کدپستی محل اقامت است.

قرار است تمام امور اداری، مالی و رفاهی فرهنگیان در قالب تک کارت فرهنگیان انجام پذیرد لذا فرهنگیان باید اطلاعات مورد نیاز جهت صدور تک کارت را در سامانه مربوط به صورت مجازی ثبت کنند.

تک کارت به عنوان کارت شناسایی کارکنان آموزش و پرورش محسوب شده و جایگزین کارت‌های موجود خواهد شد.

باسمه تعالی

امام حسن مجتبي عليه السّلام، پيشواي صلح و تدبير

يكي از تعاليم مهمّ اسلام كه در جبهه برنامه‌هاي اسلامي، درخشان و هويدا است، دعوت به صلح و كوشش براي رفع اختلافات و اصلاح ذات البين است. قرآن مي‌فرمايد: «اِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ اِخْوَةٌ فَاَصْلِحُوا بَيْنَ اَخَويْكُمْ؛ در حقيقت مؤمنان با هم برادرند، پس ميان برادرانتان را سازش دهيد.»[1] و در جاي ديگر اشاره كرده است: «وَ الصُّلْحُ خَيْرٌ؛ و سازش بهتر است.»[2]

پيامبر اكرم صلّي الله عليه وآله وسلّم نيز فرموده است: «صَلاحُ ذاتِ الْبَيْنِ اَفْضَلُ مِنْ عامَّةِ الصَّلاةِ وَالصِّيامِ؛ آشتي‌دادن دو نفر، از نماز و روزه يك سال بهتر است.»[3]

اگر چه جنگ و جهاد يكي از احكام مهمّ اسلام است، ولي هرگز بالذّات و بالاصالة مطلوب نبوده و به لحاظ يك ضرورت اجتناب ناپذير و به عنوان وسيله اصلاح اجتماعي و عدالت و در راستاي اهداف سياسي اسلام و احقاق حق و ابطال باطل تشريع شده است.

جهاد، عبادت و اطاعت خدا است، زيرا جهاد وسيله‌اي است براي آزادي انسان‌ها، براي برداشتن يوغ استعمار ستمكار از گردن افراد، و براي وارد كردن همگان در حكومت خدا و لغو حكومت مردم بر مردم كه معاني عالي و ارزنده آن در عبارت «جهاد في سبيل الله» خلاصه شده است.

جهاد، جنگ و كوشش براي پيشبرد نقشه‌هاي نجات‌بخش اسلام است. جهاد براي نجات ضعفا و ستمديدگان، براي دفع استثمار اقويا، براي آزادي انسان‌ها، براي برقراري نظم صحيح و عادلانه، براي اعلام تساوي حقوق، براي زندگي و اجتماع هر چه بهتر و انساني‌تر است.

اسلام، جنگي كه براي پيدا كردن بازار كالاهاي بازرگانان، براي استعمار، براي توسعه قلمرو يك كشور و فتح ممالك و جهانگيري، براي انتقام و كينه‌توزي، براي كسب شهرت و قهرماني، براي بسط نفوذ يك ديكتاتور و غلبه يك ملّت بر ملّت ديگر باشد را محكوم كرده و قهرمانان اين جنگ‌ها را گمراه و جنايتكار و خائن و گناهكار مي‌داند. بنابراين همه ما بايد اين آيه را سر مشق زندگي خود قرار دهيم: «تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذينَ لا يُريدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً وَ الْعاقِبَةُ لِلْمُتَّقين؛ آن سراى آخرت را تنها براى كسانى قرار مى‏دهيم كه اراده برترى‏جويى در زمين و فساد را ندارند و عاقبت نيك براى پرهيزگاران است.»[4]

بر طبق اين آيه، هر كس بخواهد رجحان و برتري بر كسي يا ملّتي داشته باشد، به حكم اين آيه محكوم است.

به راستي كه سران ملل و رهبران حكومت هاي دنياي معاصر، چقدر به اين‌گونه تعاليم اسلام نياز مبرم دارند.

جهادي براي اسلام، مقدّس محسوب مي‌شود كه براي دفاع از حقيقت و فضيلت، براي مقاصد و مصالح عموم، براي انحطاط حكّامي كه خود را مالك خلق و مطلق العنان و صاحب اختيار بدون شرط افراد مي‌شمارند، باشد. هدف تمام مجاهداتي كه اولياي اسلام، در هر زمان و مكاني انجام دادند، اين بوده كه آسايش و آزادي را براي بشر به ارمغان آورند و به ياري افراد مظلوم و محروم بشتابند.

پس با اين شرح و تفسير، مجاهده در راه اسلام كاري نيست كه كسي بتواند آن را با نيروي هواي نفس و احساسات و براي فرونشاندن آتش خشم و غضب آغاز كند.

گاه عدم شرايط وموانع اقتضا مي كند كه اين تكليف منجّز شود و گاه اقتضا مي‌كند كه مانع از تنجّز يا توجّه اين تكليف گردد.

هرگز نمي‌توان خون كسي را ريخت و به مال و جان كسي تعرّض كرد؛ مگر در جاهايي كه به ناچار، عقل و شرع انجام چنين اعمالي را قاطعانه اجازه دهد.

اساس همه جنگ‌هايي كه در عصر ما بين ملل جريان دارد؛ اعمّ از جنگ سرد و گرم، جنگ‌هاي تبليغاتي و انتخاباتي و حزبي، جنگ‌هاي اقتصادي و تجاري و مبارزه‌ها و رقابت‌هايي كه دولت‌ها، كارتل‌هاي صنعتي و همه و همه با هم دارند، مقاصد پست مادّي و حيواني و ارضاي غريزه حبّ جاه و مال و شهوات و به دست آوردن پيروزي‌هاي مادّي و نظامي و اقتصادي را دنبال مي‌كند. بنابراين، چنين جنگ‌هايي، نقطه انتهايي ندارند و بين هر گروه و جمعيّتي كه باشد، باشرافت انساني سازشي ندارد.

در اسلام، همه اين مبارزات كه باعث گرفتاري بشر و اساس گناه و ظلم، و مايه استبداد و خيانت شمرده مي‌شود، ممنوع است. مسلمانان بايد بتوانند با همه اين مسايل نيز مبارزه نمايند و مبارزه آنان به مقاصد كثيف، آلوده نشود.

باري، نكته ديگر در حكم جهاد اين است كه چون جهاد براي تحقّق اهداف اسلام ودفاع از حريم فضليت و آزادي و نواميس الهي است، تا وصول به اين اهداف، لازم و منجّز است. پس از تشكيل مدينه فاضله انسانيّت و جامعه اسلامي و يكپارچه‌شدن جهان بشري و برداشته‌شدن فواصل جغرافيايي و تبعيضات گوناگون در سايه تعاليم اسلام، موضوع و زمينه جهاد از بين مي‌رود؛ در حالي كه اساس زندگي اجتماعي تا ابد همان اجتماع فاضل بوده و احكامي مانند احكام عبادات و معاملات و مناكحات ثابت خواهد بود.

بنابر اين جهاد به منزله وسيله تأمين و تحصيل اهداف اسلام، نيروي دفاع، و نگهبان جامعه اسلامي است و مقصود بالاصالة ساير احكام و به اصطلاح علما، جهاد، تكليف و واجب للغير است.

نتيجه مطلب اين‌كه بايد در صلح و سازش و جنگ و جهاد، هدف را در نظر گرفت. اگر مقصد، مقدّس و انساني وشرافتمند باشد، صلح يا جهادي كه براي آن انجام مي‌گيرد، مقدّس و شرافتمندانه است.

ما در اينجا نمي‌خواهيم و نمي‌توانيم در اسرار جنگ ها و صلح هاي اولياي دين وارد شده، از آن شرحي بنويسيم، زيرا علاوه برآن كه خود را لايق نمي‌دانيم، اين رشته سر دراز دارد، ولي به طور بسيار فشرده، عرض مي‌شود كه سيري اجمالي در تاريخ غزوات ومعاهدات رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم و صلح‌ هايي كه بين آن حضرت و كفّار واقع شد و همچنين مطالعه مختصري از تاريخ فداكاري‌ها و جانبازي‌ها و مجاهدات علي عليه السّلام در ميادين جهاد و روش و برنامه‌هاي جنگي آن حضرت، ما را به اين حقيقت راهنمايي مي كند كه جنگ‌هاي مقدّسي كه آنان مي‌كردند از جنگ‌هاي عادي‌اي كه براي اهداف مادّي واقع مي‌شود، جدا بود و غرض آن بزرگواران، اداي تكليف و تقرّب به خدا بوده است.

بنابراين مي‌بينيم كه دلاوران ميادين جهاد را بندگان زاهد و خداپرست و صاحبان دل‌هاي لبريز از محبّت و عدالت و انسان‌هاي بشر دوستي تشكيل مي‌دهند كه حتّي به آزار مورچه‌اي راضي نمي‌شوند و اين سخن پر از حقيقت و عدالت علي عليه السّلام راهنماي آن‌ها است: « وَ اللهِ لَوْ أُعْطِيتُ الْأَقَالِيمَ السَّبْعَةَ بِمَا تَحْتَ أَفْلَاكِهَا عَلَى أَنْ أَعْصِيَ اللهَ فِي نَمْلَةٍ أَسْلُبُهَا جُلْبَ‏ شَعِيرَةٍ مَا فَعَلْتُه ؛ به خدا سوگند. اگر اقليم‌هاي هفتگانه و آنچه در آن است به من داده شود تا خداوند را نسبت به مورچه‌اي ستم كنم به اين كه پوست جو را از دهانش بيرون بكشم، اين كار را نمي‌كنم.»^[5]

اين خاندان، در صلح و آشتي و جنگ و جهاد، يك هدف داشتند و آن هدف، اطاعت خدا، و هدايت و نجات بندگان خدا و اعتلاي كلمه خدا بود.

پس از بررسي اين مطالب، صلح امام حسن عليه السّلام را تا حدود آگاهي و بينش خود بررسي مي كنيم و دريافت پاره اي از اسرار آن را وجهه همّت مي سازيم و ازخداوند، طلب ياري و هدايت مي كنيم.

بديهي است نگارش در مورد اين مطلب، موضوعي نيست كه حقّ آن، در ضمن يك يا چند مقاله ادا گردد. اين موضوع بسيار گسترده است و با تاريخ صدر اسلام و تاريخ زندگي علي عليه السّلام و آزمايش‌هايي كه از امّت اسلام شد، ارتباط دارد و راجع به آن كتب مستقلّي نگارش شده است. ولي «آب دريا را اگر نتوان كشيد ، هم به قدر تشنگي بايد چشيد»

امام حسن مجتبي عليه السّلام انساني صادق، با وفا، پرهيزكار و با تقوا، خيرخواه و بزرگوار بودند. صلحي كه بين آن حضرت و معاويه برقرار شد، علاوه بر آن كه صلح‌طلبي و خيرخواهي و گذشت او را نشان داد، ثابت كرد كه خانواده ايشان نيز، رياست‌خواه و جاه طلب نيستند و در قيام و نهضت، كناره‌گيري و عزلت، صلح و جهاد، رضاي خدا و مصلحت عموم را مي‌خواهند. در هنگام جهاد، مصداقِ «يُجاهِدُونَ في سَبيلِ اللهِ وَلا يَخافُونَ لَوْمَةَ لائِم»[6] هستند و از كسي باكي ندارند و در وقت صلح، مرد گذشت و فداكاري مي‌باشند.

اسرار صلح امام

- تكليفي الهي

صلح امام عليه السّلام يك تكليف الهي و وظيفه شرعي بود كه امام در آن شرايط و احوال، ناگزير شد آن را بپذيرد يا به عبارت ديگر، شرايط و اوضاع، اين مسأله را بر امام تحميل كرد و بر حسب حديث مشهور و مسلّم اهل سنّت[7]، پيامبر صلّي الله عليه وآله وسلّم  از آن خبر داده و او را به سيادت و آقايي و اصلاح‌گري معرّفي فرموده است.

در شرايطي كه صلح، براي مصلحت عموم لازم باشد، اگر سران هر دو طرف، پا در ركاب لجاج بگذارند و كينه‌توزي پيشه سازند، صلح برقرار نخواهد شد. فقط در صورتي صلح برقرار مي ‌ود كه يا هر دو طرف، حسن نيّت داشته باشند يا يكي از آن‌ها خير و مصلحت جامعه را در نظر بگيرد و آن را بر حيثيّت و شؤون شخصي خود مقدّم بدارد و هر چه طرف مقابل لجاجت مي كند، او از خود گذشت و فداكاري نشان دهد.

در اين ميدان، به طور قطع معاويه كسي نبود كه براي خير و صلاح جامعه دست از خلافت و پادشاهي و نيّات خبيث خود بردارد و حق را به صاحبش بسپارد. او در راه رسيدن به مقصدش، نه خدا و پيغمبر و نه مصلحت مسلمانان را در نظر مي‌گرفت و همه چيز را فداي حبّ جاه و رياست طلبي خود مي‌ساخت و از اين‌كه عموم شيعه و هواداران اهل بيت و حتّي عموم مسلمانان را قتل عام كند، باكي نداشت و اگر تا حدودي بازي با الفاظ اسلامي مي‌كرد، به خاطر رياست و حكومت بود و اگر رياست و حكومتش در خطر مي‌افتاد، به آن الفاظ نيز كاري نداشت. قهراً و طبعاً در چنان موقعيّتي تنها كسي كه جانب مصلحت را رعايت مي نمود، امام بود.

ظهور اين خصلت عظمي از آن حضرت با وجود سوابق درخشان، مقام امامت و عهده‌داري حفظ اسلام، عجيب و شگفت‌انگيز نبود. اگر امام عليه السّلام مصلحت اسلام را در نظر نگيرد، پس چه كسي به آن اهميّت مي‌دهد؟

- ضعف و تفرقه سپاه اسلام

صلح امام حسن عليه السّلام وقتي انجام گرفت كه سپاه معاويه در همكاري و ياري او اتّفاق و اتّحاد داشتند در حالي كه لشكر امام عليه السّلام به واسطه فتنه‌هاي بزرگي كه علل آن تغيير مسير خلافت پس از رحلت رسول خدا صلّي الله عليه وآله وسلّم از مسير واقعي و شرعي بود، گرفتار ضعف و سستي و نفاق و اختلاف و تفرقه گرديد و به واسطه حوادثي مانند فتنه طلحه و زبير و عايشه (جنگ جمل) و فتنه معاويه (جنگ صفّين) و فتنه خوارج (جنگ نهروان)، و شهادت بسياري از اعلام و رجال اسلام و صحابه و شيعيان و دوستان واقعي اهل بيت، و نفوذ منافقين و وضع و موقف اهل حق، بسيار حسّاس و خطرناك شده بود و مؤثّرترين ضربه‌اي كه به روحيه لشكر امام عليه السّلام خورد، شهادت اميرالمؤمنين عليه السّلام بود.

علاوه بر اين جنگ‌هايي كه مي‌كردند، سود مادّي و غنيمت نمي‌بردند و معلوم است در چنين وضعي، پيروزي بر لشكر معاويه كه روحيه‌اش با پول و رشوه، قوي و دلگرم بود، بسيار بعيد و بلكه محال بود و در نهايت، نتيجه‌اي جز كشته شدن بقيّه اصحاب واقعي امام عليه السّلام و ضعف اهل حق نداشت.

- اوج انحطاط اخلاقي مردم

انحطاط اخلاقي در آن زمان به حدّي رسيده بود كه تقريباً از هيچ كس انتظار نمي‌رفت براي حق، مردانه فداكاري و جان نثاري نمايد. آنان مردمي بودند كه حقّ مرد فداكار و دادگري چون علي عليه السّلام را نشناختند و ايشان را آن همه رنج دادند.

در چنين موقعيّتي امام عليه السّلام با مردمي كه در چنين جهنّم انحطاط فكري و خلقي سقوط كرده بودند، چه كاري انجام مي‌داد و چه اصلاحاتي را آغاز مي‌نمود؟ و چگونه هجوم معاويه را از بلاد اسلام دفع مي‌كرد؟

- خطر سقوط اسلام و كشورهاي اسلامي

به فرض اگر جنگ ادامه مي‌يافت و اصحاب امام نيز پايداري مي‌كردند، در آن صورت نيز فاصله بين پيروزي اصحاب حق بر اهل باطل زياد بود و با ادامه آن محاربات، كشورهاي اسلامي در خطر سقوط قرار مي‌گرفت و زحمات پيغمبر صلّي الله عليه وآله وسلّم و اميرالمؤمنين عليه السّلام به هدر مي‌رفت؛ زيرا نفوذ معاويه زياد شده بود. آن حضرت در اين باره فرمود: «اِنّي خَشيتُ اَنْ يَجْتَثَّ الْمُسْلِمُونَ عَنْ وَجْهِ الاَْرْضِ؛ ترس آن را دارم كه مسلمانان از روي زمين محو شوند.»[8]

- سياست اسلامي امام

پيروزي امام عليه السّلام بر معاويه در صورتي امكان‌پذير بود كه آن حضرت، روش شرعي امامت را ـ كه روشي خدا پسند بود ـ ترك كند و مكر و خدعه را سر لوحه برنامه هاي خود قرار دهد و تجاوز، جور و ستم و دروغ و خيانت را در امور خود داخل نمايد.

معاويه و ساير رياست‌طلبان و جاه‌پرستان براي نيل به هدف پليد خود و حكومت بر مردم، از هيچ خيانت و جنايت، فريبكاري و دروغ و ستمگري و قانون شكني باكي نداشتند و در نظر آنها هر چه محيط آلوده‌تر مي‌شد و مردم به مصالح و اغراض شخصي خود علاقمندتر مي‌شدند و رشد فكري و اجتماعي آنان در همان سطح پايين نيز ركود مي‌كرد، نهايتاً زمينه براي پيشرفت سياست‌هاي مزدورانه و خائنانه آنان بيشتر مي‌شد.

اين افراد، نظم و قانون و امنيّت و همه مفاهيم مورد علاقه بشر را وسيله گسترش تسلّط خود مي‌ساختند و نظم و امنيّتي را مي‌خواستند كه از استثمار آنها محافظت كند و بدين وسيله قانون، عدالت، آزادي و حقوق جامعه بشريّت را استهزا مي‌كردند.

امّا سياست اهل بيت، سياست و روش علي و حسن و حسين عليهم السّلام و ساير مردان خدا، به تمام معنا ضدّ اين سياست بود.

اين مردانِ حقيقت و عدالت، سياست و روششان، حفظ مصالح اجتماع و آسايش واقعي و احترام به حقوق و برقراري عدالت و مساوات بود و در سياست آنان هيچ جايي براي مكر و خدعه، دروغ و ظلم وجود نداشت.

عملاً نيز اهداف عالي اين سياست در مدّت خلافت ظاهري اميرالمؤمنين عليه السّلام معلوم شد و طبق نصوص و متن تعاليم اسلام، سازنده مترقّي‌ترين اجتماعات صد در صد انساني بود.

چنين سياستي به واسطه اسبابي كه از سي سال پيش تا آن روز، حكومت‌طلبان و دنياپرستان پيش آورده بودند، طرفدار نداشت و جز عدّه معدودي، كسي خواستار آن نبود و علّت پيشرفت معاويه نيز، همين علل و اسباب بود، نه قوّت سياست و زيركي او.[9]

آنچه بيان شد مختصري از اسرار و علل صلح امام عليه السّلام بود. در پايان اشاره به اين نكته لازم است كه صلح در شرايطي صورت گرفت كه از روي ناچاري و براي حفظ مصالح مهم انجام گرفت و شرايطي كه امام عليه السّلام به معاويه فرمود و معاويه هم آنها را قبول كرد، شرايط بسيار حسّاس و پر ارزشي بود و اگر چه معاويه به اين شرايط عمل نكرد، ولي اين عهدنامه وثيقه اي بود كه روش معاويه را محكوم ساخت و او را از اين‌كه اميرالمؤمنين و خليفه پيغمبر معرّفي شود، خلع ساخت و خيانت‌هاو عمل‌نكردن به تعهداتش را آشكار ساخت و در عين حال اين عهدنامه، اتمام حجّت و سندي به نفع شيعه شد و مستمسكي بود كه اعمال خلاف معاويه تا حدّي با آن كنترل مي‌شد و زبان اعتراض مردم را به او باز نگاه مي‌داشت.

[1] . سوره حجرات، آيه 10.

[2] . سوره نساء، آيه 128.

[3] . نهج البلاغه، ج 3، ص 76.

[4]. سوره قصص، آيه 83.

[5]. نهج البلاغه، فيض الاسلام، خطبه 215.

[6] . سوره مائده، آيه 54: در راه خدا جهاد مي كنند و از ملامت‌گر هراسي ندارند.

[7] «بخاري» اين روايت را در چهار موضع از كتاب خود، و «ابوداود» و «سنايي» و «ترمذي» در «سنن»، و «طيالسي» و «احمد» در «مسند» نقل كرده اند; (رك: «مفتاح كنوز السنّه، ص 160) ولي آنچه مورد اتّفاق همه است، اين مضمون است: «اِنَّ ابْني هذا سَيِّدٌ يُصْلِحُ اللهُ بِهِ بَيْنَ فِئَتَيْنِ» اَوْ «بَيْنَ فِئَتَيْنِ عَظَيمَتَيْنِ؛ به درستي كه اين پسرم (امام مجتبي عليه السّلام) آقايي است كه خداوند به وسيله او بين دو گروه (بزرگ)، صلح مي افكند.

[8] . اهل البيت، توفيق ابوعَلم، ص 343 .

[9] به كتاب «معاوية بن ابي سفيان في الميزان» تأليف «عقّاد» مراجعه شود.

برگرفته از : http://seadat.blogfa.com/post-35.aspx

در باغ وحش طبیعی Lehe Ledu چین، گردشگران با ماشین وارد محوطه می‎شوند و از حیوانات آزاد بازدید می‎کنند.

خداوند متعال به حضرت موسی(ع) وحی کرد: ای موسی! سفارش مرا دربارۀ چهار چیز به خاطر بسپار.
 

از اصبغ بن نباته نقل شده است که گفت، امیرالمؤمنین علی(ع) فرمود: خداوند متعال به حضرت موسی(ع) وحی کرد: ای موسی! سفارش مرا دربارۀ چهار چیز به خاطر بسپار؛

1. تا ندانی که گناهانت را آمرزیده اند به عیب دیگران نپرداز.
2. تا ندانی که گنجهای خدا تمام شده غم روزی مخور.
3. تا نبینی که ملک و پادشاهی من از دست رفته به دیگری امیدوار نباش.
4. تا مردۀ شیطان را نبینی از مکرش ایمن مباش.

خطرات زیادی كاربران گوشیهای هوشمند را تهدید می‌كند كه یكی از ایآنها، ویروسی شدن گوشی ‌است.

به گزارش ایرنا؛ بیشتر ویروس‌ ها از طریق برنامه‌ های كاربردی كه بر روی دستگاه خود نصب می‌ كنید وارد دستگاه می‌شوند.

كاهش توان باتری، پر شدن حافظه داخلی، هنگ كردن برنامه ‌های در حال اجرا، ارسال پیامك و ایجاد تماس ‌های ناخواسته، روشن نشدن گوشی از جمله مواردی است كه می‌تواند هشداری مبنی بر ویروسی شدن دستگاه شما باشد.

اگر دستگاه اندرویدی شما به ویروس آلوده شده است جای هیچگونه نگرانی نیست، حذف آن به‌ آسانی امكان‌ پذیر خواهد بود.

برای حذف ویروس اندرویدی از دستگاه خود باید پنج گام را طی كنید:
 
گام اول
گوشی یا تبلت خود را در حالت Safe mode قرار دهید. این كار مانع از اجرای برنامه‌ های كاربردی شخص سومی كه حاوی بدافزار هستند می‌شود.

در بسیاری از دستگاه‌ ها شما می‌ توانید با فشردن كلید روشن و خاموش به گزینه‌های Power دسترسی داشته باشید.

سپس با فشردن و نگاه ‌داشتن Power off گزینه Safe mode ظاهر خواهدشد كه با انتخاب این گزینه دستگاه مورد نظر را به حالت Safe mode تغییر حالت دهید.

اگر این راهكار برای دستگاه شما كارساز واقع نشد با جستجوی مدل دستگاه خود در سایت سازنده آن، دستورالعمل حالت Safe mode را پیدا كرده و مراحل آن را انجام دهید. (در برخی از گوشی ‌ها با نگاه ‌داشتن Power off گزینه Safe mode ظاهر نمی‌شود، كافی است گوشی خود را خاموش و به هنگام روشن شدن دكمه Power و Volume Down را همزمان فشار دهید).
توجه داشته باشید زمانی كه در حالت Safe mode باشید در قسمت پایین سمت چپ صفحه نمایش باید Safe mode را ببینید.
 
گام دوم

منوی Settings را باز كرده و گزینه Apps را انتخاب نمایید و مطمئن شوید كه تب Downloaded را مشاهده می‌كنید.

اگر شما نام ویروسی كه گوشی یا تبلت اندرویدی شما به آن آلوده شده است را نمی‌دانید در لیست موجود به دنبال برنامه ‌هایی باشید كه آنها را به ‌شخصه نصب نكرده ‌اید و یا نباید روی دستگاه شما اجرا شوند.
 
گام سوم
روی آیكون برنامه كاربردی مخرب ضربه بزنید ( كاملاً واضح است كه برنامه مخرب نام خود را 'Dodgy Android virus' نمی‌گذارد، این نام تنها برای ملموس شدن بیشتر موضوع برای نحوه حذف ویروس است) تا صفحه اطلاعات برنامه كاربردی باز شود، سپس گزینه Uninstall را انتخاب كنید.

در بیشتر موارد این تنها كاری است كه می ‌توان برای حذف ویروس انجام داد، اما در بعضی موارد ممكن است شما دكمه Uninstall را غیرفعال ببینید و توانایی انجام فرایند بالا را نداشته باشید. علت این مهم به دلیل قرارگیری ویروس در حالت administrator دستگاه است.
 
گام چهارم

از منوی Apps خارج شوید و وارد Settings و سپس Security و در نهایت Device Administrators شوید. در اینجا شما می ‌توانید برنامه ‌های كاربردی كه در حالت administrator قرار دارند را مشاهده كنید.

فرآیند بسیار ساده است، كافی است تیك برنامه ‌ای كه می‌خواهید حذف كنید را بردارید. حال به گام سوم بازگردید و برنامه مورد نظر را Uninstall نمایید.
 
گام پنجم

پس از حذف ویروس از گوشی یا تبلت اندرویدی، تنها كاری كه باید انجام دهید راه‌اندازی مجدد دستگاه و خروج از حالت Safe mode خواهد بود.

پس از انجام اقدامات بالا هم‌اكنون بهترین زمان است تا داده‌های مهم موجود در دستگاه خود را پشتیبان‌ گیری كنید و یك ضدویروس اندرویدی برای محافظت در برابر ویروس‌های احتمالی روی دستگاه خود نصب كنید.

اگر مشکلات گرفتن ویزا دلیل کم سفر کردن شماست، هستند کشورهایی که به عنوان یک ایرانی می توانید بدون ویزا به آنها سفر کنید. ماداگاسکار از جمله این کشورهاست و شما هنگام رسیدن به فرودگاه مقصد می توانید ویزا دریافت کنید و حداکثر 90 روز در این کشور زیبا به سیاحت بپردازید. پایتخت این کشور آنتاناناریوو نام دارد که 700 هزار نفر در آن زندگی می کنند.

ماداگاسکار یکی از کشورهای جنوب شرقی آفریقا است که در میان اقیانوس هند واقع شده. جزیره اصلی ماداگاسکار چهارمین جزیره بزرگ جهان و منطقه ای توسعه نیافته و خام با 8000 گونه جانوری (5 درصد از تنوع زیستی دنیا) است که در هیچ کجای دیگر نظیرش را نمی توان یافت. ماداگاسکار مجموعه ای منحصر به فرد از شگفتی های طبیعت و میراثی از میلیون سال گذشته است.

در این سرزمین افسانه ای، هزاران گونه جانوری زیست می کنند. تنوع طبیعی فوق العاده این سرزمین باعث شده که نام این جزیره را قاره هشتم بگذارند. این سرزمین پیش تر محل تردد دایناسورها بوده است؛ مهد تکامل ماقبل تاریخ که بهشت طبیعت شناسان است. بازدیدکنندگان می توانند در میان جنگل های انبوه و گرمسیری، دره های خشک و نیمه بیابانی و سواحل بی نظیر آن به گشت و گذار بپردازند و در شرق آن نیز درختان بائوباب 1000 ساله زیبا را ببینند.
 

این سرزمین به دلیل جدا بودن از خاک اصلی آفریقا، دارای طبیعتی خاص و ویژه است که تقریبا مشابه گیاهان و جانوران آن را نمی توان در نقاط دیگر جهان یافت. در ماداگاسکار جنگل های بارانی، خشکی پسند، مراتع و بوته زارها باعث شده اند زیستگاه های جالب و منحصر به فردی برای جانوران به وجود آید.

در آخرین کشف صورت گرفته در این جزیره زیبا، یک گونه خارق العاده از آفتاب پرست کشف شده که به زحمت از ناخن انگشت اشاره بزرگتر است. طبیعت زیبای ماداگاسکار و حیات وحش کم نظیر آن سبب شده این کشور یکی از مقاصد پرطرفدار طبیعت گردان باشد. به این کشور صحرای سرخ بزرگ هم می گویند، چون ارتفاعات مرکزی اش پوشیده از خاک سرخ است.

این کشور معمولا دو فصل دارد؛ یک فصل گرم بارانی از نوامبر تا آوریل و یک فصل خنک تر و خشک از می تا اکتبر. بهترین زمان سفر به ماداگاسکار آوریل تا نوامبر است. در حال حاضر پرواز مستقیمی از ایران به ماداگاسکار وجود ندارد و بهترین مسیرهای پروازی آن از طریق هواپیمایی اتحاد (دو توقف در ابوظبی و ژوهانسبورگ) و ایرفرانس (دو توقف در رم و پاریس) انجام می شود. آژانس های گردشگری برای اردیبهشت امسال تورهایی را به مقصد ماداگاسکار ترتیب داده اند.

شهرگردی در تانا، بازار دستفروشان، قایق سواری در رودخانه Tsiribina، عکاسی از قبایل و بومیان، آبتنی در آبشار و حوضچه های Nosinompeha، بازدید از پارک ملی Bemaraha، گشت در صخره های Tsingy، اقامت در لوژ، بازدید از شهر آنتسیرابه، گشت شبانه برای دیدن حیوانات شب فعال و خرید صنایع دستی از جمله برنامه های تدارک دیده شده در این سفرهاست.

غذاهایی به سبک فرانسه

تاثیر تکنیک های آشپزی فرانسوی در آشپزی ماداگاسکار کاملا مشهود است. برای مثال، اهالی ماداگاسکار سوپی بسیار محبوب به نام لسوپی Lasopy تهیه می کنند که ترکیب از آب گوشت گوساله، هویج، ترب، سیب زمینی، تره فرنگی، لوبیا و گوجه فرنگی و نمک است. آنها این سبزیجات را خوب می پزند تا کاملا نرم شود و سپس آن را له و پوره می کنند و سوپی غلیظ به دست می آورند که با نان خشک یا نان گرم و تازه میل می کنند. سوپی مشابه در اقصی نقاط فرانسه خورده می شود که شباهت بسیار زیادی به این سوپ دارد (Potage Crecy).

غذای معروف دیگری که در ماداگاسکار پخت می شود Akoho Misy نام دارد که ترکیب مرغ با زنجبیل، سیر، پیازچه، میخک، نمک و فلفل است که در روغن سرخ می شود. مشابه این غذا در فرانسه Poulet Saute a la Bordelaise نام دارد که از موادی مشابه درست می شود و روش پخت آن نیز به همین گونه است. Romazava غذای ملی ماداگاسکار محسوب می شود و هر خانواده روش خاص خود را برای پخت آن دارد. این غذا معمولا با برنج برای ناهار یا شام خورده می شود.

 مواد تشکیل دهنده آن شامل گوشت گوساله، مرغ و خوک است که به شکل مکعب های یک شکل بریده شده اند، به همراه پیاز، گوجه فرنگی، اسفناج و سیر له شده. برنج غذای پایه مردم ماداگاسکار است که در شالیزارهای آبیاری شده کشت می شود. برنج در آشپزی ماداگاسکار نقش عمده ای دارد. آنها حتی نوشیدنی مخصوصی از برنج سوخته می گیرند که Ranonapango نام دارد. برای درست کردن این نوشیدنی آنها برنج را تا حد سوختگی می پزند و سپس به آن آب جوش اضافه می کنند تا مزه برنج سوخته را به خود جذب کند. این آب را از برنج جدا کرده و می گذارند تا کاملا خنک شود و سپس آن را در کنار غذا می نوشند.

هتل هایی مطابق انتظار

هتل های ماداگاسکار در سراسر این کشور آفریقایی گسترده شده اند و شما بسته به بودجه تان حق انتخاب دارید. در هتل های ماداگاسکار یا مراکز اقامتی آن از مسافرخانه گرفته تا هتل پنج ستاره لوکس، هر نوع خدمات بر اساس بودجه و سطح مالی مسافران ارائه می شود.

مراکز اقامتی این کشور مانند اکثر نقاط دنیا به ترتیب درجه بندی عبارتند از: مسافرخانه، هتل دو ستاره، هتل سه ستاره، هتل چهار ستاره، هتل پنج ستاره و بوتیک هتل که همان گونه که عنوان شد با انتظارات گردشگران سازگار است. این هتل ها از امکانات و خدمات مطابق با استانداردهای بین المللی هتلداری برخوردار بوده و تنوع بالایی دارند.

سوغات هیجان انگیز

مردم ماداگاسکار هنرهایی مثل بافندگی و خیاطی دارند و می توانید کلی هدیه هیجان انگیز بخرید. در بازارهای صنایع دستی، صنایع دستی بسیار زیبا و نیز سنگ های زینتی که به طرز غیرقابل باوری ارزان هستند می توان خرید. با توجه به اینکه محصولات صادراتی این کشور قهوه، وانیل، حلزون، شکر و لباس های پنبه ای است، انتخاب های دیگری نیز پیش رو دارید.

صدرنشینی وانیل ماداگاسکار

ماداگاسکار حدود دو سوم وانیل جهان را تولید می کند. میوه وانیل تنها میوه قابل خوردن گل ارکیده است. هر گل در سال فقط یک بار باز می شود و گرده افشانی آن که کاری بسیار دشوار است، فقط با دست انجام می گیرد. وانیل ماداگاسکار مزه ای شیرین دارد و برای تهیه تعداد زیادی از دسرها در سراسر دنیا به کار می رود. از آن در بستنی، سس سالاد و سس باربیکیو هم به وفور استفاده می شود.

وانیل یکی از ادویه جات گران قیمت است که به طور گسترده ای استفاده می شود. محبوبیت این ادویه به دلیل عطر و طعم دلپذیر آن است که عطری خفیف و معطر دارد. در ایران وانیل را به شکل پودر سفید که در اصل محصولی شیمیایی است به نام «وانیلین» می شناسند و به مقدار زیاد و با قیمت ارزان در اختیار مصرف کنندگان قرار می گیرد. وانیلین تنها یکی از 36 بوی گوناگون وانیل را دارد و از دیگر خواصت طبیعی وانیل در پودر وانیلین خبری نیست.

وانیل اصل به شکل یک چوبه یا غلاف باریک سیاه رنگ است که باید آن را به وسیله یک چاقوی تیز شکافت و با پشت چاقو خمیر درون آن را درآورد و داخل سس ها یا خمیرها ریخت. امروزه در بسیاری از نقاط جهان به کشت و پرورش وانیل اقدام می شود اما محصولات با کیفیت ماداگاسکار در صدر قرار دارد.

دیدنی های ماداگاسکار

پارک ملی رانومافانا

یکی از محبوب ترین پارک های ملی این کشور رانومافانا است که در سمت جنوب شرقی ماداگاسکار در نزدیکی دهکده رانومافانا واقع شده است. در بخش شرقی پارک که خوش منظره ترین قسمت آن است، نهرهای متعدد از تپه های جنگلی جاری می شوند. این پارک زیستگاه لمور بامبوی طلایی است که در خطر انقراض قرار دارد. این نوع لمور از جوانه های بامبو تغذیه می کند که حاوی سیانید است و برای حیوانات دیگر کشنده است.
 

پارک ملی ماسوالا

این پارک در شمال شرقی ماداگاسکار واقع شده است و حدود 250 مایل جنگل بارانی را پوشش می دهد و شامل سه پارک دریایی هم می شود. این پارک 10 گونه لمور از جمله لمور آیای، بزرگترین نخستی شب زی دارد. این پارک زیستگاه گونه های متنوعی از پرندگان و خزندگان است. پارک های تامپولو، آمبودیلیتری و آیفاهو هم برای غواصی و همچنین کایاک سواری مناسب هستند.
 

پارک ملی آنداسیب - مانتادیا

این پارک حدود 100 مایل از زمین های شرق ماداگاسکار را در بر گرفته است و زیستگاه حدود 11 گونه لمور از جمله بزرگترین لمور کشور یعنی ایندری است. این پارک در نزدیکی پایتخت ماداگاسکار قرار دارد و بازدید از آن از بقیه پارک ها راحت تر است. راهنماهای محلی تورهای یک تا شش ساعته در این مناطق دارند.
 

تپه سلطنتی آمبوهیمانگا

این تپه که 500 سال است یکی از مقدس ترین نقاط این سرزمین برای مردمش محسوب می شود، دهکده ای تاریخی که زمانی منزل خانواده سلطنتی ماداگاسکار بوده است. دیواری که دور این دهکده کشیده شده به سال 1847 برمی گردد و با ملاطی متشکل از آهک و سفیده تخم مرغ درست شده است.
 

ایفاتی

ایفاتی نامی است که به دو دهکده ماهیگیری قدیمی در ساحل جنوب غربی ماداگاسکار داده اند. دورتر از ساحل، صخره آب سنگی 60 مایلی وجود دارد که مانند سدی طبیعی جلوی امواج بزرگ دریا را می گیرد و آب های ساحلی را برای شیرجه، غواصی و ماهیگیری ایده آل می سازد. خشکی این منطقه نیز با جنگل های پوشیده از خار شناخته می شود که درختان عجیب بائوباب قرن هاست در آن پرورش می یابند.
 

خیابان بائوباب ها

خیابان بائوباب ها شامل گروهی از درختان بائوباب می شود که در دو طرف جاده ای خاکی در غرب ماداگاسکار قرار گرفته اند. چشم انداز جالب آنها توریست ها را از نقاط دوردست دنیا به این نقطه می کشاند و آن را جزو پربازدیدترین نقاط منطقه ساخته است. درختان بائوباب که بیش از 800 سال عمر دارند، در این منطقه تک افتاده نبودند، بلکه در جنگل استوایی انبوهی قرار گرفته بودند. با گذشت سال ها، جنگل به منظور کشاورزی زدوده شد و فقط این درختان مشهور باقی ماندند.

از مجموعه هشت گونه درخت بائوباب در جهان، شش گونه آن در ماداگاسکار می رویند. «بائوباب»ها محل زندگی مارها، خفاش ها، زنبورها و حتی انسان هاست و مهمتر از آن این درختان منبع سرشاری از آب هستند و هر کدام تا 4 هزار لیتر آب را درون تنه خود ذخیره می کنند و در واقع برای آفریقا، درختان زندگی هستند.

ارتفاع درختان «بائوباب» از پنج تا 30 متر متغیر است و برخی از آنها تا 1000 سال با توجه به شرایط زیست محیطی عمر می کنند. این درخت وقتی نهال است فرقی با درختان معمولی ندارد اما هنگامی که عمرش به 30 یا 40 سال می رسد، اتفاق عجیبی می افتد به این ترتیب که تنه درخت شروع به بزرگ شدن می کند و شاخه های نازک تقریبا بی برگ آن پایین می افتد. وقتی درخت بائوباب 100 ساله می شود، تنه بزرگ و ورم کرده ای داردو شاخه هایش مانند ریشه های خشکیده ای هستند که انگار از سمت بالا روییده اند طوری که وقتی آن را ببینید تصور می کنید این درخت وارونه رشد کرده است.

در فصل بارانی سال، تنه درخت برجسته و متورم می شود تا شانه های نرم و اسفنج شکل آن آب را جذب کنند. سپس در طول فصل گرما، انگار که درخت رژیم گرفته باشد از آبی که در خود ذخیره کرده استفاده می کند. فیل های تشنه از خرطوم شان برای سوراخ کردن تنه درخت استفاده می کنند و چوب نرم و مرطوب آن را می جوند. حتی افرادی که در صحرا هستند می توانند با جویدن چوب بائوباب و مکیدن آب درونی آن، زندگی شان را نجات دهند.

میوه ترش بائوباب نیز مفید است به طوری که می توان از پوسته سفت آن به جای ظرف استفاده کرد. البته مصرف هسته آن نیز ایرادی ندارد و می توان آن را خرد و برای خوشمزه شدن سوپ استفاده کرد یا می توان آن را بو داده و در تهیه قهوه استفاده کرد. همچنین نوشیدنی مقوی که از این میوه به دست می آید موجب شده که بائوباب نام مستعار (درخت لیموناد) را به خود بگیرد. البته آن را [نان میمون) نیز می نامند چون میمون ها آن را دوست دارند و از خوردنش لذت می برند.
 

نوزی بی

جزیره کوچک نوزی بی یکی از نقاط درجه یک توریستی ماداگاسکار است که هر ساله هزاران گردشگر را از سراسر دنیا به خود جذب می کند. با آنکه سواحل نوزی بی مانند سواحل استوایی دیگر زیاد خوش منظره نیست ولی به خاطر آرامش، آب های زلال فیروزه ای و رستوران های عالی و غذاهای دریایی محبوبیت یافته است.
 

منطقه حفاظت شده تسینگی دی بمارا

«تسینگی» به قله های نوک تیزی گفته می شود که در فلات آهکی این پارک قرار گرفته اند. این پارک که در نزدیکی ساحل غربی کشور قرار گرفته است، گستره وسیعی از جنگل های کرنا دارد و زیستگاه هفت گونه لمور از جمله Deckns sifaka است که با خز سفید و کرمی و صورت سیاهش شناخته می شود.

Tsingy از کلمه ماداگاسکاری mitsingitsignia که به معنی با نوک پا راه رفتن است گرفته شده و به زبان محاوره ای راه یافته تا موقعیت شگفت انگیز جغرافیایی اینجا را توضیح دهد. شاید اینجور سنگ آهک های ساییده شده در جاهای دیگری از کره زمین نیز وجود داشته باشند اما قطعا هیچ کجا به این بلندی، باریکی و گستردگی به شکل درخت های مخروطی نیستند.

در لابلای این صخره ها کندوی زنبور وحشی وجود دارد و بومیان برای به دست آوردن آن به این صخره ها می آمدند و چون لبه های تیز داشته نوک پا روی آن راه می رفتند. از این رو در طول سال ها اسم این صخره ها تسینگی Tsingi شده است. این صخره ها یکی از عجیب ترین فرم های صخره ای کره زمین به شمار می روند که به صورت صخره هایی نوک تیز هستند با شکاف هایی که تا 100 متر عمق دارند و درختانی در کف این شکاف ها روییده که تنه شان 100 متر طول دارد تا به نور خورشید برسد و ریشه شان 100 متر در زمین فرو می رود تا به آب برسد.

به گفته راهنمای محلی شکل تیز این صخره ها به دلیل فرسایش باران های اسیدی ایجاد شده و هر سال چند میلیمتر در حال کوتاه تر شدن هستند. در بین این صخره ها تنوع جالبی از لمورها، جوندگان و پرنده ها نیز به چشم می خورد که بر شگفت انگیزی آن می افزاید.
 

پارک ملی ایسالو

پارک ملی ایسالو به خاطر زمین های متنوعش مشهور است و در نزدیکی منطقه جنوبی ماداگاسکار قرار گرفته است. این پارک علفزارها، تنگدره های عمیق و ماسه سنگ های مختلف دارد که همه آنها در کنار درختان نخل قرار گرفته اند. مانند پارک های دیگر، برای تماشای این پارک نیز باید راهنمای تور داشته باشید. هر تور ممکن است چندین ساعت یا حتی چندین روز طول بکشد.
 

جزیره سنت ماری

جزیره سنت ماری دورتر از ساحل شرقی ماداگاسکار واقع شده است. خلیج های حفاظت شده و آبراهه های این جزیره در قرن های 17 و 18، دزدان دریایی را به سنت ماری می کشاند و لاشه های چند کشتی دزدان دریایی را هنوز هم می توان در آب های کم عمق خلیج فوربان مشاهده کرد. امروزه این جزیره یکی از برترین جاذبه های گردشگری ماداگاسکار است. آب های زلال و آرام خلیج های جزیره نقاطی ایده آل برای غواصی و زیرآبی رفتن است. وال های گوژپشت مهاجر در تابستان و اوایل پاییز به آب های این جزیره می آیند.

اینکه یک نهنگ کوهان دار موج ها را در صحنه ای برجسته می شکند یا یک نهنگ خاکستری با بچه اش روی سطح آب شنا می کنند، مناظری جادویی هستند که شما فرصت تماشای آن را در این جزیره دارید. تماشای نهنگ در حال حاضر یکی از محبوب ترین جاذبه های حیات وحش در جهان به شمار می رود.

زرافه حیوانی خارق العاده با زبانی‌ دراز است، او یک جانور آفریقایی، پستاندار، دارای پنجه و سم، بلندقدترین حیوان زمین و بزرگترین نشخوارکننده ‌است.

زرافه قدی بلند و همیشه سر به بالا دارد. قادر نیست به طور کامل از آنچه در زمین و زیر پایش است، آگاه شود. به همین دلیل، ممکن است، آسیب ببیند. سخت‌ترین کار برای این موجود، خوردن آب است، او به سختی این کار را انجام می‌دهد.

زرافه نمی‌تواند از علف‌های سطح زمین تغذیه کند. به همین دلیل رو به خوردن سرشاخه‌های درختان، به ویژه درختان نو رسته اقاقیا آورده است. گفته می‌شود در مناطق زیستی و بومی این حیوان آسیب زیادی به محیط زیست و طبیعت منطقه وارد می‌شود، چرا که تغذیه او مانع رشد درختان می‌شود.

زرافه که به شتر، گاو، پلنگ، معروف است، حیوانی با وجوه مشترک و در عین حال متضاد با دیگر حیوانات است. گردن و پا‌های او شبیه شتر، سر و شاخ، بدن، سم او شبیه گاو و شکل و رنگ پوست آن شبیه پلنگ است.

با وجود این، گوشت، شیر و پوست او بر خلاف گاو، قابل استفاده نیست. صبر و بردباری و قناعت شتر را ندارد. در بیابان خار نمی‌خورد و بار نمی‌برد.

چابکی، چالاکی و غرور پلنگ را هم ندارد. این حیوان معمولا کمیاب است و به جز در برخی نقاط جهان که زیستگاه آن است در سایر نقاط بیشتر مردم او را در باغ وحش‌ها، تصاویر کتاب‌ها و فیلم‌های مستند، دیده و شناخته‌اند.