کوهی عجیب در ایران
این کوه باستانی پردیس است که در حومه شهرستان جم از توابع عسلویه استان بوشهر و در نیمه های راه بندر کنگان به فیروز آباد شیراز قرار دارد. قله این کوه نزدیک ترین نقطه زمین به خورشید است، چون بالاترین ارتفاع در نزدیکی خط استواست.
مغناطیس فوق العاده قوی کوه در جهان زبانزد است و اگر در فاصله ۵۰ تا ۱۰۰ متری کوه یعنی تقریبا انتهایی ترین نقطه مشخص آسفالت با ماشین توقف کنید و ترمز دستی را بخوابانید، ماشین به جای سر پائینی به نرمی به سمت کوه کشیده می شود که البته همین مغناطیس برای رانندگان نا آشنا بسیار دردسر ساز بوده و تاکنون تعداد زیادی از خودروها بی اختیار با کوه تصادف کرداند.

از جمله خواص خارق العاده ی این کوه کمک به درمان مبتلایان به ایدز است.به خاطر نزدیکی این کوه به خورشید امکان رشد و نمو ویروس های بیماری زا از جمله ویروس HIV صفر است.

پزشکان متخصص بریتانیایی در موسسه ی Imperial Medical College در شهر لندن اخیرا در مقاله ای در روزنامه ی تایمز ضمن بر شمردن این خاصیت از سازمان ملل درخواست کرده اند تا نام این کوه را به ANTI-HIV Mountain تغییر دهند.

دکتر Tim Hopkins رییس موسسه ی فوق و دارنده ی مدرک فوق تخصص در رشته ی ایمونولوژی و ویروس شناسی درخواست ایجاد شهرک‌های درمانی برای مبتلایان به ایدز در این منطقه داشته است.وی معتقد است با اسکان مبتلایان به ایدز در این منطقه پس از حداکثر مدت ۱۸ ماه هیچ نشانه ای از بیماری در این مبتلایان دیده نشود. از دیگر خواص درمانی این کوه که زبانزد همه ی متخصصین mountain trapi (کوه درمانی) است، خواص مغناطیسی بوده که باعث تخریب سلول های سرطانی شده و به همین دلیل متخصصین بسیاری بیماران سرطانی را به کوه نوردی در این کوه توصیه می‌کنند.

پوشش گیاهی منطقه نوعی خار بیابانی گرمسیری منحصر به فرد است که خواص دارویی فراوان دارد و عسل حاصله از منطقه تماما پیش‌ خرید چند کارخانه ی داروسازی بزرگ جهان است. یکی از ترکیبات اصلی مسکن Advil که یکی از بهترین قرص های شناخته شده برای ناراحتی های اعصاب و دردهای میگرنی است از همین عسل تهیه می شود.

این منطقه خرمای ویژه ای نیز تولید می کند که به نام خرمای خصه معروف است و کاملا در شیره ی خود غرق می شود یعنی یک کاسه ی آن ظرف سه ساعت پر از شیره می شود.
 اندازه ی این خرما اندازه ی آلبالو بوده و به جهت همان خواص دارویی منطقه تماما برای ساخت قندهای رژیمی برای بیماران دیابتی صادر می شود.

نکته ی جالب دیگر رویش درخت زیتون در دامنه ی شمالی کوه حد فاصل شهرستان جم تا روستاهای چاهه و دره پلنگی می باشد که در آب و هوای آن منطقه بسیار بعید می نمود.فعلا سندی برای قدمت چاهه و دره پلنگی وجود ندارد ولی علائم مشهودی از غار نشینی مشاهده و فسیل های مختلفی در این منطقه به وفور پیدا شده است.

در لایه های زیرین این کوه معدن عظیمی از آب خنک و فوق العاده سالم وجود دارد، آن هم در اطراف عسلویه! مردم چاهه و جم، کوه پردیس را فوق العاده مقدس و محترم می شمارند و به استناد علائم موجود در آتشکده احتمالا یکی از اولین مکان هایی بوده که نفت در آن سوزانده شده است.

با افتتاح جاده ی فیروز آباد به عسلویه توسط پتروشیمی، رفتن به این منطقه خیلی راحت تر شده است. پتروشیمی با تاسیس سه شهرک بزرگ در این منطقه اقدام به تاسیس فرودگاه جم نموده و چهارشنبه ی هر هفته یک پرواز به مقصد جم انجام می شود که امکان بسیار خوبی برای سفر به این منطقه اعجاب انگیز است.

منبع: آسمونی

جریان داخلی این رودخانه زیر آبی ، لایه ای از سولفات هیدروژن است كه بدلیل تفاوت جرم حجمی از آب جدا شده و در لایه ای پایین تر قرار گرفته است و این حس به انسان دست میدهد كه انگار رودخانه ای در داخل آب در جریان است.

تصاویری از این پدیده جالب و عجیب

در این مطلب با تقسیم ایران به 7 منطقه جغرافیایی، آبشارهای شاخص هر منطقه را در شکلی فشرده و موجز معرفی کرده ایم. برای این سفر شهریورماهی، سعی کرده ایم از میان آبشارها، آنهایی را پیشنهاد کنیم که غیر از زیبایی، بزرگتر، بلندتر و یا پر آب تر از دیگران باشند تا زیبایی و تنوع طبیعت ایران بیشتر پیش چشم آورده شود.

 آب از ارتفاع بلند سرازیر می شود. با شدت به صخره های سخت می خورد و هر قطره اش به هزاران ذره تبدیل می شد. دیدن تصویر آبشار هم آدمی را خنک می کند چه برسد به آنکه کنارش قرار گیری. مهمان آبشار شدن، در گرمای تابستان یکی از لذتبخش ترین سفرها در کشور ماست، به خصوص که شهریورماه باشد و کوره سوزان تابستان کمی از تب و تاب افتاده باشد.

آبشارهای ایران در این سرزمین گرم و خشک گنجینه ای هستند که می توان به لطف آنها گرمای تابستان را برای چند ساعتی هم که شده، فراموش کرد. تعدادشان هم کم نیست و می توان در هر کجای این سرزمین به سراغشان رفت، اما شناخته شده ترین آنها را باید در غرب و شمال کشور سراغ گرفت و بقیه را هم به صورت پراکنده در دیگر نقاط ایران.

اگر بخواهیم نام تمام این آبشارهای بزرگ و کوچک را پشت هم ردیف کنیم، فهرستی بلندبالا پیش رویمان خواهد بود با بیشتر از یک هزار آبشار. به همین دلیل در این مطلب با تقسیم ایران به 7 منطقه جغرافیایی، آبشارهای شاخص هر منطقه را در شکلی فشرده و موجز معرفی کرده ایم. برای این سفر شهریورماهی، سعی کرده ایم از میان آبشارها، آنهایی را پیشنهاد کنیم که غیر از زیبایی، بزرگتر، بلندتر و یا پر آب تر از دیگران باشند تا زیبایی و تنوع طبیعت ایران بیشتر پیش چشم آورده شود.

یک نکته را هم در نظر داشته باشید؛ در نبود مرجع معتبری که به طور دائم به دسته بندی و بررسی وضعیت آبشارها در ایران بپردازد، مشخصات هر آبشار را از اداره های محلی میراث فرهنگی و محیط زیست هر استان و کتاب های موجود استخراج کرده ایم.

زیبای جنگل
همجواری کوهستان و جنگل، زیباترین آبشارهای ایران را در استان مازندران به وجود آوره است. بسیاری از این آبشارها چندان شناخته شده نیستند و رسیدن پای آنها هم راهنمای محلی می خواهد و هم پیاده روی و راهپیمایی. یک مجموعه از این آبشارها با نام «7 آبشار» با آبشارهای «تیرکن» در نزدیکی روستای «درازکش» در شهرستان بابل قرار دارد. این تصویر رویایی یکی از همان 7 آبشار است. برای رسیدن به پای این آبشارها باید وارد جاده بندپی شد و بعد از گلوگاه منتظر دیدن تابلوی روستای درازکش باشید. باقی مسیر را هم شمایید و یک راهنمای محلی.

1- غرب ایران

عروسان آبشارها
مطمئن باشید که مجموعه ای از زیباترین و پرآب ترین آبشارهای ایران را باید در دامنه های زاگرس در غرب ایران سراغ گرفت. آبشار پیران در شهرستان «سرپل ذهاب» کرمانشاه یکی از زیباترین آنها و در عین حال ناشناخته ترین آبشارهای ایران هم در همین دامنه ها قرار گرفته و با حدود 100 متر ارتفاع باید آن را یکی از بلندترین آبشارهای ایران دانست. این آبشار را، هم به اسم «ریجاب» و هم به «پیران» می شناسند. برای رسیدن به آن باید از سرپل ذهاب حدود 10 کیلومتر به سمت روستای شالان بروید و بعد از حدود یک ربع پیاده روی به منطقه کوهستانی و بکر آبشار برسید. ممکن است وقتی برای تماشای آبشار می روید، صخره نوردانی را در حال صعود از دیواره های صخره های اطرافش ببینید.

آبشار آب سفید یا به گویش لری «اواسبید» را خیلی ها دوست دارند. به اسم عروس آبشارهای ایران هم بشناسند. آبی که از ارتفاع تقریبا 70 متری روی صخره ها می ریزد، حباب های سفیدی روی صخره ها می سازد که رنگ سفید رنگی به آبشار داده و به همین خاطر به آب سفید معروف شده و البته با کمی تخیل می شود پیچ و تاب های سفیدرنگش را به لباس عروس تشبیه کحرد. استان لرستان آبشار کم ندارد اما این آبشار به خاطر زیبایی و بلندایش از همه معروف تر است.

آب این آبشار از دل تونلی در دل یک کوه سنگی بیرون می آید و به رودخانه رودبار لرستان می ریزد و دست آخر هم به دز می پیوندد. این آبشار معروف حدود 50 کیلومتری شهر الیگودرز و در منطقه ای بنام «پشتکوه زلفی» قرار دارد و برای رسیدن به آن، باید از الیگودرز وارد جاده اصفهان شوید.

 «بیشه» زیبا، یکی دیگر از آبشارهای دیدنی لرستان است. بیشه، حدود 52 متر ارتفاع دارد و آبش از چشمه هایی تامین می شود که دائما در «اشترانکوه» در حال جوشیدن هستند، وقتی به پایین سرازیر می شود، به رودخانه سزار می ریزد و آخر سر هم به رود دز. آبشار تا روستای بیشه حدود یک کیلومتر فاصله دارد. البته در یک مسیر ناهموار و خاکی. به همین خاطر مقصد اول همین روستاست.

 با قطار یا خودرو شخصی می توان به بیشه و آبشار زیبایش رسید. علاوه بر این آبشارها، در غرب ایران آبشارهای تماشایی فراوانی پیش رویتان است: در استان لرستان؛ «آفرینه» در پل دختر، «نوژیان» و «وارک» در خرم آباد، «چکان» در «الیگودرز» و «سرکانه» در سپیدشت، در استان همدان آبشار گنجنامه، در استان چهارمحال و بختیاری، «دره عشق» در اردل، «آتشگاه» و «کُرودی کَن» در لردگان و «نیاکان» و «شیخ علیخان» در چلگرد و در استان ایلام هم «ماربره» در دره شهر و «خربزان» و «ماهوته» در آبدانان.

 2- شرق و شمال شرقی ایران

به رنگ شب
رشته کوه بینالود در فاصله مشهد و نیشابور با کوهپایه ها و دره های سرسبز، منطقه ای خوش آب و هوا را در شمال شرقی ایران پدید آورده است. این کوهستان باشکوه، آبشارهای فراوانی را سر و شکل داده که یکی از معروفترین شان آبشاری است در نزدیکی روستای «اخلمد» و به همین نام. در مسیر کوهستانی و سرسبز این آبشارها چندین آبشار می بینید که بلندترین شان بالای 40 متر ارتفاع دارند. برای گردش در میان این مسیر پر آبشار در خراسان، باید در جاده قوچان و حدود 4 کیلومتر بعد از چناران وارد یکی از فرعی های سمت چپ شوید تا به اخلمد برسید.

 در مسیر شرقی شهر مشهد و در محدوده شهرستان کلات هم آبشارهای معروفی قرار دارند، مثل «آبگرم» و «قره سو» و «ارتکند» که در سفری به شرق مشهد می توانید سراغشان را بگیرید. آبشارهای «ایزی» در اسفراین «بید» در شمال سبزوار و «حمید» در بجنورد هم معروفترین آبشارهای خراسان شمالی هستند.

 در همسایگی شرق خراسان، آبشارهای بزرگ و کوچک تماشایی در محدوده استان گلستان و مخصوصا پارک ملی گلستان قرار دارند. یکی از زیباترین آبشارهای این استان «کبودوال» است. آبشاری که شاید خزه های پر رنگ دور و بر آن باعث شده، رنگ تیره و کبودی به چشم بینندگان بیاید و اینطور نام بگیرد. کبودوال در 4 کیلومتری جنوب شرقی شهر علی آباد قرار دارد و از کوه بلند هارون سرچشمه می گیرد، پایین می ریزد و در دل پارکی جنگلی به همین نام روان می شود.

در طول مسیر، آبشارهای کوچک و بزرگ با دریاچه های کوچکی در پای هر کدامشان شما را برای تنی به آب زدن و خنک شدن وسوسه می کند. سال گذشته سیل شدیدی در این منطقه جاری شد، به آبشار کبودوال خسارت های زیادی وارد کرد اما امسال خرابی ها بازسازی و آبشار آماده پذیرش مسافران از دور و نزدیک است.

 اگر در همین منطقه هستید و می خواهید 12 آبشار کوچک و بزرگ ببینید، باید راهی روستای «شیرآباد» و آبشاری به همین نام در جنوب شهر «خان بین» شوید. بلندترین این مجموعه آبشار حدود 25 متر ارتفاع دارد و پای هر کدامشان هم یک دریاچه کوچک درست شده که عمق بعضی از آنها بسیار زیاد است.

آبشار 15 متری «لوه» در 25 کیلومتری شهر «گالی کش» یک آبشار زیباست در دل پارک ملی گلستان و غیر از آن آبشار «آق سو» یک آبشار کوتاه و پلکانی از آبشارهای پارک ملی گلستان است که از مینودشت حدود 50 کیلومتر فاصله دارد.

آبشار «کردکوی» یا «دوآب» در 6 کیلومتری جنوب شهرستان کردکوی و «شادان» و «هفت طبقه» در کردکوی و «زیارت» را در حوالی روستای زیارت گرگان نباید از دست داد.

3- شمال ایران

سرازیر در میان جنگل
آوازه آبشار بلند «لاتون»، مسافران تالش و آستارا را در ماه های گرم به سمت شهر «لَوَندویل» و روستای «کوته کومه» می کشاند. زیبایی طبیعت سرسبز و جنگل های تالش زبانزد خاص و عام است و با داشتن آبشاری به بلندی و زیبایی «لاتون» تکمیل می شود. آبشاری که حدود 105 متر ارتفاع دارد و به همین دلیل بعضی آن را بلندترین آبشار ایران می دانند، هر چند اگر هم بلندترین آبشار ایران نباشد، بلندترین آبشار استان گیلان هست.

 آنها که هوای تماشای این آبشار بلند را دارند، باید یک پیاده روی سخت 4 ساعته کوهستانی را بر خودشان هموار کنند. اگر مسافر این آبشار هستید، از مسیر رشت، 13 کیلومتر مانده به شهر آستارا باید وارد شهر لوندویل شوید و سراغ خیابان آبشار را بگیرید تا در این مسیر پس از حدود 10 کیلومتر رانندگی، به روستای کوته کومه برسید. بعد هم حدود 8 کیلومتر پیاده روی در مسیری سربالایی که تا ارتفاع 770 متری بالا می رود.

در منطقه تالش آبشار دیدنی دیگری هم هست، «حَویق» که به زمرد حویق هم معروف است. حویق در 40 کیلومتری شمال شهر تالش است و فاصله این آبشار از شهر حویق 9 کیلومتر. آب آبشار حویق بسیار سرد است و در رودخانه اش می توانید ماهی قزل آلا هم ببینید.

 در شهرستان رضوانشهر یکی دیگر از این جاذبه های طبیعی را با نام «ویسادار» می توانید ببینید. گیلان حدود 40 آبشار دائمی دارد و «شیطان کوه» در لاهیجان و «باباولی» و «لونک» در سیاهکل و «دودوزن» در شفت از دیگر آبشارهای شناخته شده آن هستند.

سری هم به مازندران بزنیم؛ شهرستان آمل و مخصوصا منطقه لاریجان که معروفترین آبشارهای این استان را دارد و معروفتر از همه هم «شاهاندشت» است که در صدرشان نشسته. وقتی آب از ارتفاع 50 متری روی صخره ها می ریزد، مه سفید رنگی در پایین آبشار درست می شود و هر مسافری را به هوس می اندازد که سرش را در این مه خنک فرو ببرد. 

 برای داشتن چنین تجربه هیجان انگیزی باید وارد جاده شوید، حدود 15 کیلومتر پس از پلور به «گزنک» و از آنجا هم بعد از حدود 5 کیلومتر به پل «وانا» در سمت راست جاده می رسید که راه رسیدن به روستای شاهداندشت است. برای رسیدن به پای شاه این دشت، باید فقط حدود یک ربع از میان کوچه های سنگفرش و قدیمی روستا پیاده روی کنید. آبشار «اِسپه او» در جنوب شرقی بهشهر هم، یکی از آبشارهای زیبای منطقه است که حدود 30 متر ارتفاع دارد و در میان درختان پنهان شده.

 برای رسیدن به آن باید وارد جاده بهشهر به گلوگاه شوید و بعد از حدود 10 کیلومتر، تابلوی روستای «پاسند» را در سمت راست جاده می بینید. حدود 25 کیلومتر راننندگی می کنید تا لب رودخانه نکاء برسید و بعد هم پیاده روی از داخل رودخانه تا پای آبشار.

آبشار بلندبالای «گزو» دیگر آبشار معروف مازندران را می توانید در سوادکوه و فاصله شهرهای زیر آب و شیرگاه تماشا کنید. اگر وارد این مسیر شوید با یک تیر دو نشان می زنید؛ یک آبشار کوچکتر در مسیر رسیدن و بعد هم آبشار 70 متری گزو. در جاده فیروز کوه بعد از پلیس راه «پل سفید» در سمت چپ جاده وارد جاده «آزادمهر» شوید. در این مسیر به یک دوراهی می رسید که مسیر سمت چپ، مقصد شماست. غیر از این آبشارها در استان مازندران حدود 60 آبشار شناخته شده دیگر هستند، مثل «تنگه دَراسله» در سوادکوه، «آب مراد» در لاریجان، «آکاپل» در کلاردشت و «آب پری» در نور.

 4- شمال غربی ایران

سفر از دره وصخره
کوهستان البرز در منطقه شمال غربی ایران، آبشارهای بزرگ و کوچک فرلاوانی ساخته و رود «ارس» در مرز شمال غربی با آن آب و هوای معتدلش این آبشارها را پر آب و اطرافشان را سرسبز کرده. آبشالر «آسیاب خرابه» با آن صخره های خزه بسته اش در همین منطقه ارس و در استان آذربایجان شرقی قرار داد. با آنکه ارتفاع بلندی ندارد، اما چشم انداز طبیعت اطرافش منحصر به فرد است.

 رودهای کوچکی که از دامنه های شمالی کوه «کیامکی» سرچشمه می گیرند، وارد دره ای می شونند و از روی صخره هایی پایین می ریزند که روزگاری آسیاب آبی را در روستای «هلیق» می چرخانده. اما این روزها با تخریب آسیاب، محدوده 200 متری پایین آبشار یکی از تفریحگاه های شناخته شده اطراف جلفاست.

برای رسیدن به این آبشار باید از شهر «جلفا» حدود 16 کیلومتر به سمت شرق بروید و در روستای «مرازاد»، وارد فرعی سمت راست شده و حدود 10 کیلومتر برانید. «عیش آباد در مرند»، «گل آخور» در ورزقان و همینطور «سردابه» در شهرستان اردبیل و «نره گر» در جنوبشرقی  خلخال از آبشارهای استان اردبیل و دیگر آبشارهای شناخته شده این منطقه اند.

در همسایگی این استان هم می توان آبشارهای زیبایی را دید؛ آبشار «شَلماش» در شهرستان سردشت اذربایجان غربی، به لطف بلندای کوهستان زاگرس در غرب ایران و برف و یخ زمستانی این کوهستان، یکی از آبشارهای زیبا در غرب ایران است.

 شلماش تنها یک آبشار نیست و مجموعه ای از 3 آبشار است که در تنگه ای باریک جریان دارند. برای دیدن ابهت و زیبایی این آبشار باید تابانه رفت و از آنجا هم حدود 50 کیلومتر مسیر پرپیچ و خم تا سردشت، از سردشت هم حدود 20 دقیقه راننندگی تا نزدیک آبشار.

آبشار اول حدود 45 متر ارتفاع دارد و آبشارهای بعدی کوتاه ترند. مسیر رسیدن به آبشار پلکانی است اگر تا آخرین آبشار پایین بروید، غیر از نمای زیبای 3 آبشار، رودخانه آرام را هم خواهید دید. برای برگشت به پارکینگ باید زحمت بکشید و پله ها را بالا بروید. «دره خور خوره» در شهر سلماس و «قینرجه» در تکاب از آبشارهای دیگر آذربایجان شرقی است.

5- مرکز ایران

بر دامنه های البرز
کمتر آبشاری را می توان یافت که همچون «سنگان» در بهار پر آب باشند و در زمستان هم وقتی یخ می زند، برای یخ نوردان دیواره ای یخی بسازد. بهار که از راه می رسد این آبشار 50 متری استان تهران از خواب زمستانی بیدار می شود؛ آبشاری که از ذوب شدن یخچال های قله هایی مثل «چشمه شاهی» و «پهنه حصار» یکی از آبشارهای سرد و پر آب دماوند است.

  روستای سنگان که اسمش را به آبشارش هم داده، روستایی ییلاقی در استان تهران است که در جاده سولقان قرار دارد. برای رسیدن به سنگان، در جاده سولقان بعد از حدود 10 کیلومتر و پیش از امامزاده داوود (ع)، تابلویی در سمت چپ جاده می بینید که راه رسیدن به روستای سنگان را نشان می دهد. به روستا که برسید تازه اول راه است؛ چون حدود 3 ساعت پیاده روی تا آبشار دارید. باید به سمت امامزاده قاسم (ع) در انتهای روستا حرکت کنید و مسیر پاکوب را ادامه دهید تا آبشار کم کم پدیدار شود.

آبشار تماشایی «ارنگه» یا «آدران» در جاده چالوس، «دوقلوی شیرپلا» شمیران، «تنگه واشی» در فیروزکوه، «ایگُل» و «لالون» در فشم، «خور» در کرج و «کرکبود» در طالقان از دیگر آبشارهای خنک استان های تهران و البرزند.

 استان سمنان با آن اقلیم متنوع و شگفت انگیزش، یک آبشار معروف و تماشایی هم دارد؛ دره «مپُجن» اسمش را به این آبشار هم داده که برای تماشایش باید از یک دره خنک و صخره ای عبور کنید. اگرچه این آبشار چندان بلند نیست، اما پر آب است و آنها که هوای خنک شدن در زیر ذرات ریز آب را در یک فضای غارمانند دارند، باید راهی آن شوند. از شاهرود تا آبشار حدود 35 کیلومتر راه دارید که 10 کیلومتری آخر مسیر از شهر مجن تا آبشار در میان یک طبیعت رنگارنگ طی خواهد شد.

با آنکه طبیعت استان اصفهان به کویرهای زیبایش هم معروف است اما نباید فکر کنید که در این استان آبشارهای خنک و بلند نمی توانید پیدا کنید. آبشار «سمیرم» در 4 کیلومتری شرق سمیرم، این شهر کوهستانی و مرتفع ایران قرار گرفته و برای رسیدن به آنجا از مرکز استان باید حدود 150 کیلومتر رانندگی کنید. این آبشار با حدود 35 متر ارتفاع، در اعماق تنگه ای با صخره های ستبر قرار گرفته و طبیعت اطرافش هم تماشایی است. آبشار آب ملخ را هم با طبیعت جنگلی اش از دست ندهید. این آبشار در نزدیکی روستایی به همین نام در کیلومتر 45 جاده سمیرم به سنندج قرار گرفته.

 اگر در اصفهان هستید، سری به آبشار «پونه زار» فریدون شهر در غرب استان بزنید که با حدود 70 متر ارتفاع از بخش های ناشناخته طبیعت استان اصفهان است. در این استان آبشار «نیاسر» را هم در 40 کیلومتری غرب کاشان نباید از دست داد.

6- جنوب ایران
لطافت، در کنار خلیج فارس
این آبشار به واقع برازنده اسمش است؛ «شوی»، که در زبان محلی ساکنان منطقه «لطافت» معنا می دهد و وقتی از بلندای صخره ها پایین می ریزد، با آن درختان و سبزی هایی که در برش گفته اند، چهره ای لطیف از این منطقه ای کوهستانی می سازد. خیلی ها دوست دارند این آبشار زیبا را که در استان خوزستان قرار گرفته، بزرگترین آبشار ایران هم بنامند اما فعلا مرجع معتبری برای تایید این حرف نیست.

با اینحال شوی یا «تله زنگ» اگر بزرگترین آبشار ایران نباشد، دست کم یکی از آنهاست؛ با حدود 90 متر ارتفاع و پنهایی که در بهار زاگرس به چند ده متر هم می رسد. از کوره های «سرتنگ» سرچشمه می گیرد، از دهانه غاری بیرون می آید و در یک مسیر کوهستانی و سخت، راه طی می کند تا از یکی از دره های شهرستان بخش «سردشت» شهرستان دزفول پایین می ریزد.

سختی طبیعتی که شوی در آن جاری است، باعث می شود تا مسافران این آبشار، بکرترین مناظر طبیعت ایران را در مسیر رسیدن به آن و اطرافش تماشا کنند و هر که هم شوی می خواهد باید جور یک راهپیمایی دو تا 6 ساعته در این کوهستان را بکشد. اگر مسیر ریلی را ترجیح می دهید، باید در ایستگاه تله زنگ از قطار پیاده شوید و اگر هم مسیر جاده را دوست دارید باید از سمت دزفول و «شیهون» راهی شوید.

«شیوند» در ایذه و «آرپناه» و «بابا روزبهان» در لالی هم از دیگر آبشارهای این استان هستند. در بوشهر استان همسایه خوزستان هم، «زیر راه» و «فاریاب» در دشتستان، آبشارهای شناخته شده ای هستند.

«مارگون» آبشاری مشهور در مرز کهگیلویه و بویر احمد با استان فارس است، با بلندای 80 متر و عرضی که در ماه های پر آب به 90 متر هم می رسد. شاید به خاطر پیچ و تاب آبشارک های کوچک و بزرگی که مثل مار از صخره های بلند پایین می آید، این آبشار را «مارگون» نامیده اند. آبشاری که داخل تنگه ای عمیق با پوشش سبز و جنگلی می ریزد و به خاطر گونه های گیاهی و جانوری که در اطراف دارد، در فهرست آثار طبیعی ملی هم به ثبت رسیده.

 مارگون، اسمش را به روستای همسایه هم داده که حدود 15 کیلومتر با آن فاصله دارد. روستا در غرب شهرستان «سپیدان» (اردکان) است و از شیراز تقریبا 125 کیلومتر و از یاسوج هم حدود 60 کیلومتر راه دارید. از جایی که خودرو را پارک می کنید حدود 2 کیلومتر در مسیر سنگفرش شده و پلکانی پیاده بروید تا به زیر آبشار برسید.

«تنگ تامرادی» در شهرستان بویر احمد، «شادگان» در گچساران، «بهرام بیگی» در دنا «کوه گل» در سی سخت و «کمر دوغ» در شهرستان کهگیلویه از شناخته شده ترین آبشارهای این استان زیبا هستند و «تنگ براق» در اقلید، مجموعه آبشارهای «تنگه رغز» در شهرستان داراب و «دشتک» در مرودشت هم از دیگر آبشارهای تماشایی استان فارس.

  یکی از شناخته شده ترین آبشارهایی که می توانید در جنوب شرقی ایران و استان کرمانس راغ بگیرید، آبشار شهر «رایِن» است که ارگ تاریخی اش، آوازه ملی به آن داده. این آبار حدود 40 متر ارتفاع دارد و از دامنه های شرقی کوه هزار سرچشمه می گیرد که بلندترین قله این استان کویری است.

در میان بیدستان هایی که در زیر این آبشار 4 طبقه وجود دارد، امکانات رفاهی هم برای مسافران مهیاست. از کرمان تا راین حدود 100 کیلومتر راه دارید، باید وارد جاده بم شوید. از راین هم باید حدود 14 کیلومتر در جنوب غربی و جاده آبشار رانندگی کنید. آبشار «آبسر» در شهرستان یافت و «وُروار» در جیرفت هم از دیگر آبشارهای شناخته شده کرمانی هاست.

در همسایگی این استان، استان کویری سیستان و بلوچستان هم آبشارهای پرآبی دارد، مخصوصا در فصل بهار؛ «اِسپن» در شهرستان دلگان و «کَلگان» در شهرستان نیکشهر جزو آبشارهای معروف هستند که آخر هفته های تفرجگاه خانواده های محلی می شوند.

در منطقه جنوب ایران آبشارها کوتاه تر و کم آب ترند و البته گنجینه ای ارزشمند برای ساکنان و مسافران این منطقه گرمسیر. آبشار «کِرون» در منطقه سرسبز رودان در استان هرمزگان، در کنار دیدنی های طبیعی، باغ های خرما و مرکباتش و دشت های سرسبز، یک گردشگاه مهم محلی را شکل داده. از بندرعباس باید راهی شهر رودان یا همان دهمبارز شوید و از آنجا هم راهی روستای «بادافشان» تا به آبشار برسید. آبشار «تِزرج» هم در جنوب غربی شهرستان حاجی آباد جزو آبشارهای محبوب مردم محلی است. در همین منطقه و در مسیر داراب، در 8 کیلومتری شهر «فدامی»، آبشار فدامی از آبشارهای معروف است.

منبع: مجله سرزمین من ، برترین ها

کاخ سفید بزرگترین کاخ موجود در مجموعه سعدآباد است، که به‌علت رنگ سفید نمای آن، به کاخ سفید شهرت یافته‌است.این کاخ، شامل 54 واحد مختلف، از جمله 10 تالار تشریفاتی است که وسیع‌ترین آن، تالار کاخ است،بنای کاخ، به دستور رضاشاه، در سال 1310 خورشیدی آغاز گردید و در سال 1315 خورشیدی به پایان رسید.نقشه کاخ، اثر مشترک مهندس خرسندی و مهندس بوزیس روسی است

منبع:tebyan.net

جزیره‌ «گلزنیک» در دریای آدریاتیک در سرزمین کرواسی واقع شده است و به دلیل اینکه شبیه قلب انسان بوده به جزیره عشق معروف است، این جزیره خالی از سکنه است.

این جزیره به نظر می‌رسد که 2دیواره بهم چسبیده دارد که روی آنها با دو نواری از درختان پوشانده شده است.

صاحب جزیره این کار را انجام داده است تا جزیره را به یک مکان زیبا برای ازدواج تبدیل کند.

آبشار "آربول د ناویداد" در منطقه چایاپاس کشور مکزیک شباهت بسیار نزدیکی به یک درخت کریسمس را دارا بوده و از این حیث گردشگران بسیاری را به خود جلب می کند.

 باشگاه خبرنگاران

در جهان تعدادی کشور بسیار کوچک است که شاید تاکنون اسم آن ها را هم نشنیده باشید. کشورهایی که شاید کوچک و جمعیت کمی‌ داشته باشند، و این باعث شده باشد که درباره آنها چیزی ندانید اما آنها در این جهان وجود دارند. در اینجا ما ده مورد از آنها را به شما معرفی می‌کنیم.

 1. ناگورنو کاراباخ
جمعیت : 110.000
مساحت : 4424.102 مایل مربع
مرکز : استپاناکرت
این جمهوری بین ارمنستان و آذربایجان قرار دارد، اما این کشور به هیچ کشور دیگری وابسته نیست، در جایی که 95 درصد از جمعیت ارمنی است و ما بقی یونانیان و کردها هستند.

 2. جزایر پیتکرن
جمعیت : 50
مساحت : 18.1 مایل مربع
مرکز : آدم هوستون
جزایر پیتکرن یک مجمع الجزایر آتشفشانی شامل چهار جزیره، که قبلا مستعمره انگلیس بودند، می‌باشد. زبان رسمی ‌آنها انگلیسی و تاهیتی است. در سال های اخیر کلیساهای این جزیره را بسته اند چرا که تنها هشت  نفر در هر هفته برای عبادت به آنها مراجعه می‌کردند. همچنین این جزیره فقط یک رستوران دارد.

  3. جزایر کوک
جمعیت : 19569
مساحت : 91 مایل مربع
مرکز : Avarua
جزایر کوک سالانه پذیرای 90000 گردشگر است.بنابراین گردشگری صنعت و منبع اصلی درآمد ساکنانش است. از دیگر منابع درآرمد صادرات غذاهایی دریایی و میوه می‌باشد.

  4. توکلائو
جمعیت : 1416
مساحت : 5 مایل مربع
مرکز : ندارد
توکلائو یک کشور با حداقل درآمد در جهان است. بنابراین، مردمانش بیشتر با کمک های نیوزیلند زندگی می‌کنند. 96% از جمعیت توکلائو مسیحی هستند.

  5. جزیره من (مرد)
جمعیت : 80085
مساحت : 339 مایل مربع
مرکز : داگلاس
جزیره ما بین بریتانیا و ایرلند، در دریای ایرلند است. منبع اصلی در آمد آنها بانک دریای و گردشگری است.

  6. Guernsey
جمعیت : 65573
مساحت : 30 مایل مربع
پایتخت : سنت پیتر پورت
جزیره ای پر از صخره های شیب دار، به خصوص در جنوب آن، که مکانی مناسب برای دامپروری و باغبانی را به وجود آورده است. این جزیره مقصد توریستهای دوست دار طبیعت و پرندگان است. آب هوای این منطقه تقریبا مدیترانه ای و درجه حرارت آن به ندرت به زیر صفر و در تابستان ها هم کمتر به بیش از 20 درجه می‌رسد، در نتیجه این جزیره مکان مناسبی برای رشت درخت سرو، موز و نخل است.

  7. کومور
جمعیت : 798.000
مساحت : 863 مایل مربع
مرکز : Moroni
کومور یک کشور جزیره ای در آفریقا ، بین موزامبیک و ماداگاسکار در اقیانوس هند واقع شده است. زمانی یک مستعمره فرانسه بود و در حال حاضر حدود 300.000 نفر فرانسوی در کومور زندگی می‌کنند. 98 درصد از جمعیت این کشور مسلمان است.

  8. تووالو
جمعیت : 12373
مساحت : 10 مایل مربع
مرکز : فونافوتی
تووالو کشوری جزیره‌ای در اقیانوس آرام است. این جزیره که در گروه جزایر پلی‌نزی قرار دارد، سابقا جزایر الیس نامیده می‌شده‌است. این کشور در قرن نوزدهم میلادی مستعمره انگلیس شد و در سال ۱۹۷۸ استقلال خود را به دست آورد. حکمران را ملکه انگلیس با پیشنهاد نخست وزیر تووالو انتخاب می‌کند. مجلس نمایندگان این کشور ۱۵ کرسی دارد که نمایندگان آن با رای مردم برای دوره‌ای چهار ساله انتخاب می‌شوند. این کشور که تماما مسطح است، هیچ نقطه‌ای با ارتفاعی بیش از ۴٫۵ متر ندارد. به همین دلیل مسئله گرم شدن جهانی به معضلی مهم برای این کشور تبدیل شده‌است.

  9. نائورو
جمعیت : 14019
مساحت : 8.1 مایل مربع
مرکز : آرون
نائورو زمانی مستعمره امپراطوری آلمان بود. پارلمان ۱۸ نفره با رأی تمامی‌افراد بالغ هر سه سال انتخاب می‏گردد. مردم در ماههای نوامبر تا فوریه به جمع آوری آب باران می‌پردازند زیرا آب شرب در این کشور بسیار کمیاب است. در این کشور نیروی مسلحی وجود ندارد و استرالیا مسئول دفاع از نائورو است.

  10. وانواتو
جمعیت : 243300
مساحت : 4706 مایل مربع
پایتخت : پورت ویلا
در این جا 90 درصد مردم به فروش ماهی برای گذاران زندگی مشغولند و 80 درصد از جمعیت در روستاهای دورافتاده زندگی می‌کنند. غواصی از جاذبه های اصلی توریستی است. صادرات وانوآتو را نارگیل، ماهی و کاکائو تشکیل می‌دهند و یسلاما، انگلیسی و فرانسوی از زبانهای رسمی‌ به حساب می‌آیند.

seemorgh.com

کاخ گلستان یکی از آثاری است که به تازگی در یونسکو به ثبت جهانی رسیده است. این کاخ با تمام زیبایی‌های وصف‌ناپذیرش شاهد حکمرانی سلاطینی بوده که در کمال خودخواهی و با نگاهی از سر کوته‌فکری به مردمی نجیب و صبور حکم رانده‌اند.

اما شاید امروز باید قدردان این حضرات باشیم که برای آسایش دنیای خود بناهای فاخری به‌جا گذاشته‌اند که حاصل هنر والای هنرمندان این ملک و خون دل صدها و صدها رعیت دلسوخته است. کاخ گلستان یکی از یادگارهای تهران در روزگار حکمرانی سلسله پادشاهی قاجاریه است که به واسطه اتفاقات مهمی که در آن رخ داده، از سایر کاخ‌های سلطنتی که در شهر تهران قرار دارد شناخته شده‌تر و نام آشناتر است.

ناصر نجمی در کتاب «طهران در عهد ناصری» می‌نویسد که وجه تسمیه کاخ گلستان به دلیل قرار گرفتن و محصور‌شدن آن در باغ یا گلستانی بوده که پیرامون آن باغچه‌هایی قرار داشته و خیابان‌های دراز و مشجری که در کنار آنها درختان چنار و سرو سر به آسمان کشیده بودند.

 قدمت این کاخ به زمان سلطنت شاه طهماسب اول صفوی بازمی‌گردد و از چند کاخ و عمارت جداگانه تشکیل شده که مهم‌ترین آنها در زمان قاجاریه ساخته شده و به عنوان محل سکونت شاهان قاجار مورد استفاده بوده است.

کاخ گلستان مسکن پادشاهانی چون آغا محمد‌خان قاجار، فتحعلیشاه قاجار، ناصرالدین‌شاه قاجار و مظفرالدین شاه قاجار بوده و دیگر پادشاهان قاجار و پهلوی بیشتر اوقات در سایر کاخ‌های واقع در تهران اقامت داشته‌اند.

این کاخ را با وجود کاخ‌های متعدد در آن می‌توان به دو بخش اندرونی و بیرونی تقسیم کرد که البته اکنون فقط بخش بیرونی آن باقی مانده؛ چراکه به واسطه تنفری که رضا‌شاه پهلوی از پادشاهان قاجار داشت، به بهانه از بین‌بردن مکانی که شاهان قاجار در آن به شهوترانی می‌پرداختند آنجا را خراب کرد و وزارت دارایی به جای آن ساخته شد.
 
بخش اندرونی کاخ گلستان
بخش اندرونی کاخ گلستان مکان زندگی همسران صیغه‌ای و دائم پادشاهان قاجار بوده که برخی مواقع تعداد همسران یک پادشاه به بیش از 400 نفر می‌رسید. بخش اندرونی کاخ گلستان شامل حرمخانه و خوابگاه ناصری بوده که اکنون وزارت دارایی به جای آن قرار دارد.

ناصرالدین شاه قاجار در سال 1301 هجری قمری در سفر مشهد، به ابراهیم‌خان امین‌السلطان دستور داد تا عمارت قدیم اندرونی را خراب کرده و تا زمان بازگشت وی عمارتی بزرگ و نو بنا سازد و حسب‌الامر، متعاقبا در اندک مدتی طرح اندرونی توسط معماران زبده دربار کشیده و اجرا شد.

 ایوان تخت مرمر
ایوان تخت مرمر از بناهای مربوط به دوران سلطنت آغا محمدخان قاجار بوده و مراسم تاجگذاری وی نیز در این مکان برگزار شده است. گفته می‌شود عمر بعضی قسمت‌های تخت مرمر که از بناهای دوره زندیه است از سایر قسمت‌های کاخ گلستان قدیمی‌تر است.

ایوان تخت مرمر محل جلوس فتحعلیشاه قاجار بوده و بیشتر فرمان‌های خویش را نیز از این مکان صادر کرده است. او سال 1221 هجری قمری به سنگ‌تراشان معروف اصفهان دستور می‌دهد از سنگ مرمر زرد یزد تختی  بسازند که همیشه وسط ایوان باقی بماند. این تخت از 65 قطعه مرمر بزرگ و کوچک تشکیل شده و توسط میرزا بابای شیرازی نقاشباشی طراحی شده و استاد محمد ابراهیم اصفهانی، سرپرستی حجاری آن را به عهده داشته است.

 حوضخانه
عمارت حوضخانه در طبقه همکف تالار عاج قرار دارد و از بناهای دوره ناصرالدین شاه قاجار محسوب می‌شود و به اتاق تابستانی شهرت داشته که آب قنات شاهی پس از ورود به داخل آبنمای آن به حوض‌های حیاط کاخ گلستان می‌رسیده است.

  تالار عاج یا سفره‌خانه
این تالار آخرین‌بار در زمان ناصرالدین شاه شاهد تغییرات ظاهری شد و به محل نگهداری هدایای پادشاهان خارجی اختصاص پیدا کرد و بعدها در دوازدهمین سال سلطنت رضاشاه پهلوی محل ضیافت مهمانان خارجی شد. یک نقاشی آبرنگ که توسط محمودخان ملک‌الشعرا کشیده شده در کاخ گلستان وجود دارد که نمای خارجی تالار عاج یا سفره‌خانه را قبل از بازسازی نشان می‌دهد.

 تالار سلام
این تالار در ضلع شمالی کاخ گلستان قرار دارد و به طور مستقیم زیر نظر ناصرالدین شاه قاجار بنا شده است. وی پس از نخستین سفر خود به اروپا که در سال 1290 هجری صورت گرفت، با دیدن موزه‌ها و گالری‌های بزرگ در کشورهای غربی تصمیم گرفت موزه‌ای شبیه موزه‌های اروپا در ارگ شاهی بنا کند. به همین دلیل نیز عمارت خروجی ارگ را خراب کرد و در سمت شمال غربی و در جوار تالار عاج، بناهایی ساخت که کاخ گلستان جدید نام گرفت که تالار آیینه، سرسرا و اتاق موزه از جمله این بناها هستند و توسط حاج ابوالحسن معمارباشی مشهور به صنیع‌الملک ساخته شده‌اند.

این تالار در زمان سلطنت پهلوی به منظور تشریفات رسمی مورد استفاده قرار داشته و تاجگذاری محمدرضا شاه نیز در این مکان برگزار شده است.

تالار آیینه
تالار آیینه جایگاهی وسیع و چهارگوش است که سقف و دیوارهای آن آیینه و بلورکاری شده و شهرت عمده آن علاوه بر تزئینات آن، بیشتر به دلیل نقاشی معروف کمال‌الملک غفاری است که سال 1309 هجری قمری از این تالار ترسیم کرده و اکنون نیز در کاخ گلستان در معرض نمایش قرار دارد.

همچنین تخت طاووس که به وسیله نادرشاه افشار به ایران آورده شده بوده نیز در این تالار قرار داشته که پوشش خارجی آن از طلا بوده و سنگ‌های قیمتی زیادی روی آن کار شده بوده که برخی از زمردهای آن حجم فوق‌العاده زیادی داشته‌اند. در بالای پشتی این تخت، خورشیدی از برلیان و در کنار آن نیز دو طاووس از برلیان خودنمایی می‌کرده و بعدها به موزه جواهرات انتقال پیدا می‌کند.
 
شمس‌العماره
این بنا پس از نخستین سفر ناصرالدین شاه قاجار به فرنگ، با معماری ایرانی و اسلوب فرنگی با محاسبه زیرزمین آن در هفت طبقه ساخته شده و نام دیگر آن نیز عمارت خورشید است. ساخت این بنا سال 1282 هجری قمری به دستور ناصرالدین شاه قاجار آغاز شده و طراحی آن به همت دوستعلی‌خان معیرالممالک صورت گرفته و معمار آن نیز استاد علی محمد کاشی بوده که سال 1284 هجری قمری به پایان رسیده است.

 خلوت کریم‌خانی
خلوت کریم‌خانی یا جلوخان سال 1173 هجری قمری احداث شده است. در گوشه شمال غربی محوطه کاخ گلستان و دیوار به دیوار تالار سلام، به صورت یک ایوان سه‌دهنه سرپوشیده وجود دارد و همان‌گونه که از نام آن مشخص است مربوط به دوران سلطنت کریم‌خان زند می‌شود.

 این بنا بخشی از اندرون خانه کریم‌خان زند به شمار می‌رفته و در وسط آن نیز حوضی کوچک وجود داشته که آب قنات شاهی از آبنمای آن بیرون می‌آمده و در باغ جاری می‌شده است.

در این محل نیز یک تخت مرمر قرار دارد که بسیار کوچک‌تر و ساده‌تر از تخت مرمر اصلی است. خلوت کریم‌خانی یا جلوخان، راه عبور از اندرون و باغ گلستان به دیوانخانه و تالار تخت مرمر بوده، ولی در زمان ناصرالدین شاه که بنای جدید تالار سلام ساخته می‌شود، قسمت اعظم آن تخریب شده و به سبب تغییر وضع ساختمان‌ها، این معبر مسدود می‌شود.

این مکان بخشی از کاخ گلستان است که ناصرالدین شاه علاقه زیادی به آن داشته و اغلب اوقات در آنجا خلوت می‌کرده و به قلیان کشیدن می‌پرداخته است.
 
موزه مخصوص
این عمارت در ضلع شمالی کاخ گلستان و در طبقه زیرین تالار سلام قرار دارد که در حقیقت بخشی از زیرزمین نخستین موزه ایران محسوب می‌شود که توسط محمد ابراهیم‌خان معمار باشی ساخته شده است. این مکان از زمان سلطنت ناصرالدین‌شاه قاجار تا پایان این سلسله به نگهداری و انبار چینی‌آلات و نقره‌هایی اختصاص داشت که سلاطین کشورهای اروپایی به ایشان هدیه داده بودند.

این مکان در زمان محمدرضا شاه پهلوی به موزه مخصوص تبدیل شد و کلیه هدایای پادشاهان اروپایی به این محل انتقال پیدا کرد. از دیگر اشیای قیمتی که در این موزه وجود دارد می‌توان به زره شاه اسماعیل صفوی، تیر و کمان نادرشاه افشار، ساعدبند و مهر فتحعلیشاه قاجار، تاج آغامحمد‌خان قاجار و… اشاره کرد.
 
نگارخانه
نگارخانه در ضلع شمالی کاخ گلستان و بین خلوت کریم‌خانی و موزه مخصوص واقع شده و محل به نمایش گذاشته‌شدن گنجینه نفیس تابلوهای نقاشی هنرمندان دوره قاجار است که در آن سیر تحول نقاشی ایران و آثار هنرمندان مشهور این دوره تاریخی دیده می‌شود.
 
منبع:tebyan.net

پنهان ترین جاذبه های گردشگری دنیا
اگر به دنبال مکانی جذاب تر و خیال انگیز تر از ساحل، جنگل و کوهستان های معمول می گردید، این 11 مکان دوست داشتنی می تواند بخوبی به حس سفر دوستی شما پاسخ دهد.

1. جزیره لرد هو، استرالیا
این جزیره کوچک سمت سواحل شرقی استرالیا، حدود 400 نفر جمعیت دارد. این مکان که محل زیست بیش از 500 گونه جانور دریایی است، یک پلیس دارد و هیچ کس در این جزیره از تلفن همراه استفاده نمی کند.

 
2. هوچین، صحرای پرو
این صحرای توریستی که در 4 کیلومتری جنوب غربی پرو قرار دارد، مکانی است ایده آل برای کویرنوردان، ماسه سواران و دوستداران تفریحات مهیج.

 
3. آبشارهای پارک ملی Plitvice Lakes، کرواسی
در این میراث جهانی، بیش از 16 دریاچه وجود که بوسیله سدهای طبیعی از سنگ تراورتن از یکدیگر مجزا شده اند.

 
4. هالستات، اتریش
ظاهرا چینی ها یک نمونه جدید از این روستای باستانی در منطقه Salzkammergut ساخته اند.

 
5. مهمانخانه کوهستانی Aescher Wildkirchli
این مکان، بهشتی برای کوهنوردان است. این مهمانسرای 170 ساله در قسمتی ای از کوه Ebenalp ساخته شده است و حدود 40 نفر را می تواند اسکان دهد.

 
6. کالاکاتیکیو، جزیره کاپررا، ساردینیا، ایتالیا
این مکان که پیش از این پایگاه نیروی دریایی ناتو بوده است، با آب های شفاف و سواحل پرپیچ و خم خود،  اخیرا به مکانی توریستی تبدیل شده است.

 
7. دره Glendalough، دهکده ویلکو، ایرلند.
این دره یخبندان در کوهستان های ویلکو، مکانی ایده آل برای دوچرخه سواران، کوه نوردان و طبیعت دوستان است. 

 
8. جزیره هریس، خلیج لوسکنتیر، اسکاتلند
این جزیره آرام و دور افتاده، سرزمین اسب های وحشی، دلفین، سمور آبی و گوزن هاست.

 
9. کوه هود، اورگن
کوه هود (مرتفع ترین نقطه اورگن)، مکان 12 یخچال طبیعی در دنیا است، و لازم به ذکر است که احتمال فوران این کوه آتشفشانی در آمریکا، بسیار بالا است.

 
10. رستوران Grotta Palazzese باری، پولیا، ایتالیا
این رستوران بی نظیر در شکاف کوه و در صخره های آهکی ساخته شده است، حدود 23 متر بالای سطح دریا قرار دارد، و مشرف به دریای آدریاتیک است.

 
11. خانقاه آشیانه ببر، بوتان
این معبد زیبا که قدمت آن به سال 1682 بازمی گردد، حدود 3000متر با سطح دریا فاصله دارد و تنها راه دسترسی به آن کوهنوردی است.

منبع : bartarinha.ir

پل موزس، هالسترن(Halsteren) ، هلند. این پل تاثیرگذار در واقع شبیه به راهرویی فرورفته در آب است؛ جایی که راهی برای عبور عابرین پیاده باز شده است. این سازه در سنگر و استحکاماتی قرن هفدهمی به نام Fort DE Roover ساخته شده است. اگر از دور به این نقطه نگاه کنید چیز خاصی به‌نظرتان نخواهد آمد؛ ولی وقتی نزدیک‌تر شوید، ناگهان متوجه می‌شوید که از میان گودالی پر شده از آب، راهی برای عبورتان باز شده است.

طراحان این پل گروه معماری RO & RD بودند. در واقع همانطور که گفتیم اینجا منطقه‌ای نظامی بوده و این پل درست در میان خندقی که قرار بود جلوی ارتش دشمن را بگیرد ساخته شده است. این منطقه پیش از این چندان در معرض توجه قرار نداشت؛ اما طراحان با استفاده از عناصر اصلی محیط و به کارگیری خلاقیت، دوباره آن را به مرکز توجه تبدیل کردند.

این پل از چوب آکویا (Accoya) ساخته شده و با فویل عایق شده است؛ به علاوه با مواد ضد قارچ پوشیده شده تا از فرسایش و پوسیدگی آن جلوگیری شود (چوب آکویا محصول فناوری مدرن است و از استحکام بیشتری در مقایسه با چوب معمولی برخوردار می‌باشد). پل موزس در اصل سازه‌ای تجربی است؛ اما از ظاهری تأثیر‌گذار برخوردار است. بویژه تقسیم‌شدن آب و باز‌شدن محلی برای عبور افراد، ایده‌ای خلاقانه و جالب توجه به شمار می‌رود. از سوی دیگر به دلیل فرورفتن آن در آب، چشم‌انداز محیط اطراف دچار تغییر چندانی نشده و زیبایی و اصالت خود را حفظ نموده است. احتمالاً همانگونه که اکثر شما متوجه شدید، ایده اصلی ساخت آن اشاره‌ دارد به یکی از داستان‌های مذهبی در مورد شکافته‌شدن دریای سرخ توسط حضرت موسی که راه را برای عبور بنی‌اسرائیل و فرار از چنگ فرعون باز کرد. با عبور از میان این پل شما به پیشواز شاهکارهای معماری هلندی می‌روید.این خندق اکنون نه تنها جلوی ورود افراد را نمی‌گیرد، بلکه با ظاهر فعلی ممکن است پیامی اشتباه نیز برای مهاجمین در برداشته باشد.

منبع:lastsecond.ir