پاسخ یک همکار به صورت شعر به این احمق

تقدیمی یک معلم به کاریکاتوریست و سردبیر
پول گدایی به سرت نانجیب
تف به رخ حیله گرت نانجیب
گشنه علم من و ما بوده ای
حال چنین پستی و آلوده ای
کاش که میشد قلمت بشکند
دست هنرهای کمت بشکند
ای پسر نسل پدر سوخته
جغد فریبنده ی پر سوخته
بچه شیطون و خل مدرسه
*او که تورا کرد گل مدرسه
کی تو بدیدیش چنین توی خواب
نور وجودش چه کم از آفتاب
یاد تو آید که کنارت نشست؟
یا که نمک خورده نمکدان شکست؟
دیر زمانیست که کودک بدی
وای کنون کوچک کوچک شدی
باز تو را مشق شبی میدهم
متن کم یک وجبی می دهم
نقش معلم هنر انبیاست
خوب بخوان گوشت اگر این شنید
گوش تو گر سوره ی یاسین شنید