نگاهی به نظام آموزشی و تربیتی ایران
نظام آموزشی ایران همواره دستخوش تغییرات سلیقه ای مدیران عالی و میانی كشور شده است. محتوای كتب درسی پاسخ گوی نیازهای علمی و تربیتی دانش آموزان و دانشجویان كشور نمی باشد. حجم بالای صفحات كتاب های درسی و تئوری بودن مطالب باعث گردیده وقت دانش آموزان در مدارس و دانشگاه ها تلف شده و محصول آنها یعنی فارغ التحصیلان دبیرستان ها و دانشگاه ها افرادی غیر متخصص و فاقد علم و دانش و مهارت لازم در رشته ی تحصیلی خود به بار آیند. در نظام تعلیم و تربیت كنونی بیشتر به مطالب تئوری و محفوظات توجه می شود و تحقیق و پژوهش و استفاده از كارگاه و آزمایشگاه مورد بی مهری قرار گرفته اند. سرفصل و دروس رشته های تحصیلی در دبیرستان و دانشگاه ها غیر كارشناسی است و دانش آموزان رشته های مختلف دروس مشتركی را باید بگذرانند كه نه مطابق با رشته ی آنان است و نه در آینده در سواد و معلومات آنان تأثیری دارند؛ برای مثال دروس جغرافیا، تاریخ، اجتماعی و ... برای رشته های ریاضی فیزیك و علوم تجربی چندان ضروری به نظر نمی رسد، چرا كه چنانچه دانش آموزی علاقه به فراگیری تاریخ و یا جغرافیا داشته باشد با مطالعه ی یك كتاب درسی اطلاعات چندانی نصیب وی نمی شود وبایستی مطابق علاقه و توان خود چندین كتاب در این رابطه را مطالعه و بررسی و تحقیق نموده تا بتواند اطلاعات مناسبی را یافت نماید. از سویی دیگر بر همگان روشن است كه امروزه به كارگیری فناوری های نوین در فرآیند یاددهی و یادگیری یك ضرورت است و برای رسیدن به اهداف تعلیم و تربیت باید با استفاده از تكنولوژی روز دنیا، دانایی دانش آموزان و دانشجویان را به توانایی تبدیل نمود و مدارس و دانشگاه ها به عنوان یك سازمان یاد دهنده بتوانند نسلی خلاق و توانمند برای حضور در دهكدهی جهانی تربیت نمایند. مدیران عالی و میانی نظام تعلیم و تربیت بایستی به این نكته نیز توجه لازم را داشته باشند كه ازجلسات مستمر و بدون اهداف كه معمولا مصوبات آن نیز پیگیری خاصی ندارد، پرهیز نمایند و تفكر مدیریتی را با روش های نوین و متناسب با نیازهای روز نوجوانان و جوانان به منصه ی ظهور برسانند و همواره سعی نمایند روش های خود را مورد ارزیابی و نقد و تحلیل و بررسی قرار دهند و دانش خود را نیز در راستای گسترش علوم و فنون و تكنولوژی به روزآوری نمایند. در حسن ختام حدیثی از امام صادق(ع) نقل می نمایم كه از قول امیرالمؤمنین علی (ع) فرمودند: « برای مدیر و دانشمند واقعی سه علامت و نشانه است. 1) دانش و بینش 2) حلم و بردباری 3) آرامش و وقار.» امید است مدیران محترم نظام آموزشی كشور با الهام از فرمایشات گوهر بار ائمه ی معصومین(ع) و استفاده ی لازم از روش های نوین تربیتی و تكنولوژی های پیشرفته روز دنیا بتوانند زمینه ی ارتقای سطح تعلیم و تربیت اسلامی را فراهم نمایند.
دكتر ابوالفضل بورقانی فراهانی
تاريخ : سه‌شنبه 03 شهریور 1394 | 07:53 | نویسنده : 6in6 |
ارسال نظر(0)
.: Weblog Themes By Pichak :.
ورود کاربران
خوش آمدید! لطفا وارد حساب خود شوید