منابع علم

از يك منظر، منابع علم عبارت‌اند از:

سازمان ادراکی (انسجام در روابط و اجزاء)، سادگي و روشني.

به نظر می‌رسد، زماني كه نگرش، باور، كلام (بيان)، ذهنيت و رفتار، واجد چنين خصوصياتي باشد، علم به تحليل و تبيين آن می‌پردازد و به‌طور پيچيده منجر به هم‌افزایی دانش می‌شود. پيچيدگي به دانش عمق می‌بخشد و بر غناي آن براي حل مسئله، توليد و نوآفرینی، می‌افزاید.

می‌اندیشم؛

جهان پیچیدگی‌های علم، متأثر از سادگي و روشني است.

(حمید ژیان پور)