کـریم خان زند حکایت می کند در زمان نـادر شاه افشار از لشکریان او بودم .
 بـه ما نظامیان خـوب رسیـدگـی نمی شد ، فقر مرا مجبور کرد کـه از یک زین
 
 سازی، زین زرّینی را بدزدم . خبرنداشتم این زین متعلق به یکی از اُمراست
 که جهت تعمیـر به زین ساز داده بود . روز بعد فهمیدم که زیـن ساز به زنـدان

 اُفتاده و می خواهند او را بـه دار کشنـد . از شنیدن این موضوع ناراحت شده
 بُردم و سر جای اولش قرار دادم . زن زین ساز زین را یافته و با شادی ،صورت

 بـر خـاک گـذاشته و با اَشکِ چَشم و سَوز دل فریاد کشید ؛ خدایا کسی کــه
 این زیـن را بـه ما رسانید تـو به اندازه ای به او بده که صد زین زرکوب به خود  
 ببیند . و من این سلطنتم را از دعای این زن می بینم .