فانی با 167 رأی مخالف نمایندگان مجلس به «عدم ‌اعتماد» به وی، باز هم وزیر آموزش و پرورش باقی ماند.

تحقیقات انجام شده در مورد آسیب ها، تأثیر سوء و مستقیم میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط تلفن‌ همراه از لحاظ جسمانی، روانی، اخلاقی و اجتماعی بر یادگیری دانش‌آموزان، جوانان و حتی بزرگسالان

تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط تلفن‌ همراه می‌تواند بر یادگیری فرد استفاده کننده از آن، تأثیر سوء بگذارد.
استفاده از تلفن ‌همراه می‌تواند از لحاظ روانی، اخلاقی و اجتماعی بر دانش‌آموزان، جوانان و حتی بزرگسالان تأثیر زیادی داشته باشد.

آسیب جسمانی استفاده از تلفن‌ همراه:

جمجمه نوجوانان تا سن 16 سالگی در حال رشد است و استحکام لازم را پیدا نکرده است به همین دلیل میدان مغناطیسی که توسط تلفن ‌همراه ایجاد می‌شود، می‌تواند آسیب‌های جسمانی جبران ناپذیری را برای دانش‌آموزان به همراه داشته باشد.

*میدان مغناطیسی تلفن‌همراه و تأثیر مستقیم آن بر یادگیری:

تحقیقات انجام شده نشان می‌دهد میدان مغناطیسی ایجاد شده توسط تلفن‌همراه می‌تواند بر یادگیری فرد استفاده کننده از آن، تأثیر سوء بگذارد.

آسیب‌های روانی استفاده از تلفن‌همراه:

وقتی نوجوانی از تلفن ‌همراه استفاده می‌کند نوعی وابستگی در وی ایجاد می‌شود که این وابستگی موجب خواهد شد تا فرد در پی برقراری تماس‌ یا ارسال پیامک‌های غیر‌ضروری به دیگران باشد.

یکی از نیازهای مهمی که در سن نوجوانی شکل‌ می‌گیرد نیاز به ارتباط با جنس مخالف است؛ بر این اساس این ابزار می‌تواند ارتباط‌هایی از این نوع را برای دانش‌آموزان فراهم کند؛ البته آسیب‌های زیادی را در استفاده نوجوانان، جوانان و حتی افراد متأهل از  تلفن‌همراه شاهد هستیم که مقابله با آن مستلزم آگاهی خانواده‌هاست.

اگر والدین احساس می‌کنند داشتن تلفن‌همراه برای فرزند آنها ضرورت دارد اگرچه می‌توان گفت که این نیاز و ضرورت به نوعی کاذب است ولی باید برای خریدن تلفن‌همراه، قراردادی در خصوص انگیزه خرید و نحوه استفاده از تلفن‌همراه و مواردی از این قبیل را با فرزند خود در نظر بگیرند تا بتوانند بر استفاده صحیح  فرزندشان از تلفن‌همراه نظارت داشته باشند.

استفاده از تلفن‌همراه در مدارس و کاهش میزان اثربخشی آموزش‌های اخلاقی:

ارتباط با جنس مخالف که از طریق استفاده از تلفن ‌همراه صورت می‌گیرد، اٌفت تحصیلی را نیز  برای دانش‌آموزان به همراه دارد با توجه به اینکه نیاز غالب دانش‌ْآموزان در مقطع راهنمایی و دبیرستان نیاز به ارتباط با جنس مخالف و نیاز عاطفی است اگر این ابزار ارتباطی وارد مدارس شود می‌تواند زمینه‌ساز محرک‌های جنسی را نیز فراهم کند.

با در اختیار گذاشتن تلفن‌همراه در مدارس، دانش‌آموزان می‌توانند تصاویر مختلفی را از طریق بلوتوث به یکدیگر مبادله کنند که این امر می‌تواند موجب کاهش میزان اثربخشی آموزش‌ها در حوزه‌های مختلف اخلاقی و اجتماعی شود.

منع استفاده از تلفن‌ همراه در مدارس نیازمند الزام قانونی مناسبی است که بتواند این قبیل مصونیت‌های سازنده را برای نوجوانان ایجاد کند.

اگر به من بگویی، فراموش می کنم.

اگر یادم بدهی، به خاطر می آورم.

اما اگر درگیرم کنی، یاد می گیرم.”(بنیامین فرانکلین)

گفتن، تذکر دادن،شرح دادن و تلاشهایی از این قبیل را نمی توان آموزش نامید. گفتن نیازهای کودک و نوجوان را برآورده نمی کند، همچنان که نوازش نمی تواند تب کودک را درمان کند.آموزشها و یاد دادنهایی که به تفکر تلنگر نزنند و میل به یادگیری را تحریک نکنند، یادگیرنده را به کوته بینی و سطحی نگری سوق می دهند.یادگیری بدون انگیزه و تفکر مانع کشف استعدادها و نهاده های درونی کودک و نوجوان می شود و جرات عمل را از آنها می گیرد.در نتیجه رفتاری که از آنها سر می زند، با آنچه که یاد گرفته اند، همخوانی ندارد و منطبق نمی شود.اگر بتوانیم در آموزشهایی که می دهیم ، یادگیرندگان را به تعجب واداریم،  آنها خود به فکر می افتند آنچه را نمی دانند، یا آنچه را که می خواهند بدانند و یا آنچه را که نیاز دارند بدانند،کشف کنند.بهتر است در آموزشهایی که می دهیم،مطالب و موضوع ها را فقط مطرح کنیم، اما ذوق و علاقه کودکان و نوجوانان را به سوی آن بکشانیم تا میل به یادگرفتن آن را به دست آورند.سخن انشتین را فراموش نکنیم که می گوید:طرح مساله، نصف حل مساله است. وقتی مساله برای کودکان و نوجوانان مطرح بشود، تحریک می شوند و نیاز به فرونشاندن کنجکاوی، نمی گذارد مساله را رها کنند.

تعریف اعتماد به نفس
اعتماد به نفس یک ارزشیابی کلی در باره فضایل و قابلیتهای خودمان،ارزشهایمان و پاسخهای دیگران نسبت به ما میباشد.
اولین نماد درونی اعتماد به نفس همان رضایت خاطر است از احساس توانائی های مان و نماد درونی آن نیز همان تبسمی است که بر لب داریم پس همیشه خندان باشید

راهكارهاي افزايش اعتماد به نفس 

1- در مقابل آينه بايستيد و از خود تعريف كنيد: اين كار در كسب اعتماد به نفس، بسيار مؤثر است. هر روز صبح چند دقيقه اين كار را انجام دهيد. سعي كنيد هنگام نگاه كردن در آينه به موارد مثبت چهره خود نگاه كرده و از آن تعريف كنيد.

2- در حال زندگي كنيد:   اگر در حال زندگي كنيد و تمام انرژي خود را متوجه زندگي در لحظه نماييد، فرداي شما هم تضمين خواهد شد. چرا كه فرداي شما محصول عملكرد صحيح امروز شما است. اگر عمر خود را در حسرت ديروز با نگراني فردا سپري كنيد، لحظه‌ها را از دست خواهيد داد و اين به معني از دست دادن فردا نيز مي‌باشد.

3- دست دادن خودرا محكم‌تر كنيد: به اصطلاح شل و وارفته دست ندهيد، به خصوص اگر نظامي هستيد، محكم و قدرتمند دست بدهيد و همچنين گرم و صميمانه.

4- به موفقيت‌هاي خود نگاهي بيندازيد: از موفقيت‌هايي كه تاكنون داشته‌ايد، براي خود ليست تهيه كرده و همراه خود داشته باشيد و هرگاه احساس عدم اعتماد به نفس كرديد، نگاهي به آن بيندازيد.

5-  به خودتان تبريك بگوييد: حتي از گفتن جمله‌هايي مانند شب بخير و دوستت دارم به خود امتناع نورزيد. حتي براي خود جشن تولد بگيريد و در كل به خودتان برسيد.

6- نيروي نگاه خود را تقويت نماييد: افراد نظامي به خصوص آن‌هايي كه در شغل فرماندهي بوده‌اند ناخودآگاه نيروي قدرتمندي دارند، اگر مي‌خواهيد به اين مرحله برسيد، تمرين مؤثر زير را انجام دهيد: «ساچمه‌اي سياه را در وسط سيني قرار دهيد، و سعي كنيد با نگاه خود از فاصله 2 متري آن را حركت دهيد.»

7-  هميشه با خود مبلغي پول داشته باشيد: وجود مقداري پول در جيب و كيف شما، اعتماد به نفستان را زياد مي‌كند، تاكنون شما شايد اين موضوع را بسيار تجربه كرده باشيد.

8- مهم‌تر از همه نه گفتن را ياد بگيريد: بسياري از افراد، قدرت نه گفتن را ندارند و اين موارد براي آنان مشكل‌هايي ايجاد نموده است. اگر پيشنهاد يا درخواستي به شما مي‌شود كه ميل نداريد آنرا بپذيريد، با قاطعيت اما با احترام بگوييد نه.

9- فكر كنيد كه اعتماد به نفس بي‌نظيري داريد:  هرگز اين فكر را به خود راه ندهيد كه اعتماد به نفس نداريد، هميشه سعي كنيد نسبت به خود فكرهاي مثبت و والايي داشته باشيد. اگر خودتان فكر كنيد كه اعتماد به نفس نداريد، چه‌طور انتظار داريد كه ديگران فكر كنند كه شما اعتماد به نفس داريد. فراموش نكنيد كه به هرچه فكر كنيد، به سرتان مي‌آيد. اگر فكر كنيد كه كاري را نمي‌توانيد انجام دهيد به طور حتم نمي‌توايند. آنچه مهم است، فقط افكار شماست.

10- سرعت راه‌رفتن خود را بيشتر كنيد: كسي كه اعتماد به نفس دارد گام‌هاي مستحكم بر مي‌دارد و هدفمند راه مي‌رود. قوي، قدرتمند و پر انرژي باشيد.

11-  سر خود را بالا نگه داريد: اين كار باعث مي‌شود جريان خون از قلب به مغز (خون شرياني) و از مغز به قلب خون وريدي) به آساني انجام پذيرد. حجم ريه‌ها افزايش يابد و در واحد زمان، اكسيژن بيشتري با خون مبادله شود. راه‌هاي هوايي از قبيل ناي، نايژه‌ها، حلق وبيني تا حدودي در يك امتداد قرار گيرند و تنفس، راحت‌تر شود، ميزان ديد بيشتر شود، به برازندگي ظاهري شخص كمك كند و از همه مهم‌تر، اعتماد به نفس شخص را زياد مي‌كند.

12-  با ترس خود روبه‌رو شويد: مطمئن باشيد چيزي كه از آن ترس داريد به آن بدي كه شما فكر مي‌كنيد نيستند. روبه‌رو شدن با آنچه شما از آن مي‌ترسيد باعث افزايش اعتماد به نفس مي‌شود.

13-  صحبت كنيد:اغلب اوقات در مورد يك موقعيت با يك شخص دچار توهماتي مي‌شويم كه درست نيستند، اگر شك و ترديد و سؤالي براي شما پيش بيايد و آن را رفع نكنيد، اين شك و ترديد روي رفتار شما تأثير مي‌گذارد.

14-  مغلوب نشويد: چيز ديگري را انتخاب كنيد. شما با يك تجربه ناموفق مغلوب نمي‌شويد، به اين فكر كنيد كه آيا هيچكس قبل از موفقيت شكست نخورده است. تنها چيزي كه احتياج داريد يك راه متفاوت است.

15-  عذر تراشي نكنيد: شايع‌ترين بهانه‌اي كه مي‌تواند در برابر هر تغيير مثبتي آورده شود، اين است كه من ذاتاً اين‌طور هستم يا من اين‌طور بزرگ شده‌ام، خير، عذر شما پذيرفته نيست.

16-  مهارت‌هاي ارتباطي خود را گسترش دهيد: در واقع خود باوري و اعتماد به نفس ريشه در ارتباط با ديگران دارد. داشتن ارتباط اجتماعي به افراد كمك مي‌كند تا واقعيت‌هايي را در مورد خود بدانند. اين افراد مي‌آموزند كه در درون اجتماع برخي از افراد توانايي‌هاي بيش‌تر از آن‌ها و برخي ديگر توانايي‌هاي كمتر از آن‌ها دارندو در واقع آن ها مي‌آموزند كه كم توان‌ترين افراد جامعه در همه ويژگي‌ها نيستند.

17-  در اجتماع بودن را تمرين كنيد: به فعاليت‌هايي ملحق گرديد كه همواره در ارتباط با ديگران باشيد، مانند: باشگاه، كلاس‌هاي ورزشي، انجمن‌هاي دانشجويي و كلوپ‌هاي تفريحي، در اين محيط‌ها همواره بايد اجتماعي بوده و با مردم معاشرت كنيد. پس از مدتي خواهيد ديد ارتباط با ديگران برايتان عادي و راحت مي‌شود.

18-  از طرد شدن نهراسيد: يكي از عامل‌هاي اصلي در اعتماد به نفس پايين، ترس از عدم پذيرش (طرد شدن) است. آنچه را كه فكر مي‌كنيد درست است انجام دهيد. به ياد داشته باشيد اين انتظار اشتباهي است كه بخواهيم هميشه مورد پذيرش و تأييد ديگران باشيم.

19-  نگرش مثبت داشته باشيد: سعي كنيد به موفقيت‌ها و نكات قدرت خود فكر كنيد. ترفند كار در اين است كه خود آگاه (تمركز حواس به خود) نباشيد. اعتماد به نفس پايين، ترديد و دودلي هنگامي رخ مي‌دهد كه شما به عيوب و نقايص خود فكر مي‌كنيد. در عوض افكارتان را سراسر به شخصي كه در حال گفت‌وگو هستيد متمركز گردانيد. هم شما اضطراب خود را از خاطر خواهيد برد و هم اينكه طرف مقابل از توجه شما خرسند و مشعوف خواهد شد.

20-  توقعات خود را كاهش دهيد: هميشه عالي بودن غير ممكن است افرادي كه مي‌خواهند هميشه عالي باشند هيچ‌كاري را انجام نمي‌دهند.

21-  كارها را تمام كنيد: تمامي وظايف و كارهايي را كه به عهده مي‌گيريد، به انجام برسانيد. اهميتي ندهيد كه ممكن است آن ها تا چه حد خوشايند باشند. آن‌ها را به بهترين شكل ممكن و با استفاده از تمام توان و كارايي‌تان انجام بدهيد. كارهاي نيمه كاره ذهن شما را مشغول مي‌كنند واعتماد به نفس شما را كاهش مي‌دهند.

22-  از تحليل رفتار ديگران پرهيز كنيد: اگر مي‌خواهيد اعتماد به نفس بالا داشته باشيد، لزومي ندارد هر اظهار عقيده‌اي مانند شوخي و طعنه‌هايي كه ديگران احتمال دارد به سوي شما روانه كند، را به عنوان يك توهين به خود تلقي كنيد. مردم اغلب چيزهايي را مي‌گويند كه هيچ مقصود و منظوري از آن ندارند. وقتي كه آن‌ها آسيبي به شما نمي‌رسانند ناراحتي و به دل گرفتن حرف آن‌ها مشكل آفرين خواهد شد و ذهن شما را مشغول مي‌كندو هر چند گاهي اوقات مردم نظرات نابه‌جا و بي‌موردي مي‌دهند و در اين حالت شما مي‌بايد قاطعانه از خودتان دفاع كنيد.

23-  مشكلات را زياد بزرگ نكنيد: بزرگ كردن مشكلات موجب مي‌شود خود باوري و اعتماد به نفس خود را از دست بدهيد. بزرگ كردن مشكلات موجب كاهش احساس توانايي شما مي‌شود. به ياد داشته باشيد براي حل مشكلات شما توانايي لازم را دارا هستيد و هميشه براي حل يك مشكل دست كم يك راه حل وجود دارد. 
راه‌هاي ديگري نيز براي ايجاد اعتماد به نفس و تقويت آن وجود دارد كه به اختيار آن‌ها را بيان مي‌كنيم. اهميت به سلامت جسم و روح، سرزنش عمل به جاي سرزنش خود، توجه به جنبه هاي مثبت هر فرد، پذيرفتن خويشتن، ارزيابي اعمال، تأييد و تشويق شخصيت خويشتن، پرهيز از سرزنش مكرر ديگران، استفاده نكردن از جملات منفي، گوش فرا ندادن به صحبت‌هاي منفي اطرافيان، عدم وابستگي به اطرافيان، داشتن هدف و برنامه‌ريزي براي رسيدن به آن، انجام ورزش و خوب خوابيدن، سپاسگزاري در مقابل كار خوب اطرافيان، داشتن رفتار محترمانه، مسؤوليت‌پذيري، پرهيز از ارتباط طولاني و مداوم با افراد مأيوس، مطالعه شرح حال و زندگي افراد موفق، برقراري ارتباط با افراد پر تحرك و با نشاط، بيان احساسات واقعي بدون توجه به اطرافيان، تحميل نكردن عقايد اطرافيان بر خود و بالعكس، جرأت به خرج دادن وعمل كردن و ... در ضمن هميشه به ياد داشته باشيم اين خود ما هستيم كه در اصل اعتماد به نفس را در وجود خود به وجود مي‌آوريم و آن را تقويت مي‌كنيم پس هميشه با خود تكرار كنيم كه داراي اعتماد به نفس فوق العاده‌اي هستيم.

هفت تمرين براي افزايش اعتماد به نفس

اين تمرينها بيشتر بدنبال هماهنگ نمودن شرايط جسمي با شرايط روحي می باشد.
1ـ هميشه در رديف هاي جلو بنشينيد.
2ـ نگاه كردن به چشمان ديگران را تمرين كنيد.
عدم نگاه به ديگران 2معنا دارد:
الف: احساس گناه در برابر او
ب:احساس ضعف وناتواني در برابر او
3ـ سرعت راه رفتنتان را 25%تندتر كنيد.حركات بدن نتيجه واكنش ذهن است. آدمهاي با اعتماد به نفس راه رفتنشان كمي شبيه به دويدن است,انگار به جاي مهمي مي روندو يا كار مهمي دارند.اين تكنيك را بكار ببريدتا نگرش محيط خارجي نسبت به شما تغيير كند.
4 ـ بلند وجدي حرف بزنيد.
5ـ هنگام دست دادن جدي باشيد.
6ـدر جمع نظر بدهيد.
7ـخندان باشيد.لبخند شما بهترين دارو براي كمبود اعتماد به نفس است.

انگیزش به حالات درونی ارگانیسم که موجب هدایت رفتار به سوی نوعی هدف می‌شود، اشاره می‌کند.اخیراً‌برخی از روانشناسان اجتماعی (لپر، کرین، نیس بت،1973 ) انگیزش درونی را از جنبه شناختی تعریف کرده‌اند، آنها عقیده دارند، اگر افراد درک کنند که بواسطه علاقه خود در فعالیتشان مشغول هستند، بطور درونی انگیخته می‌شوند اما اگر فعالیتهای خود را به عنوان کسب اهداف بیرونی ادراک کنند، بطور بیرونی انگیخته می‌شوند. نظریه پردازان روان شناختی عقیده دارند که خلاقیت از حالت برانگیختگی درونی مرتبط با فعالیت بیشتر از انگیختگی بیرونی مرتبط با فرد منجر به خلاقیت می‌شود .
از نظر گیلفورد، تا زمانی که عملی از روی عادت انجام گیرد، خلاقیتی در کار نیست ولی به مجردی که اجرای عملی احتیاج به تدابیر جدیدی داشت، جریان خلاقیت به کار می‌افتد. (خلاقیت کودکان، ص 19 )
در برخی نوشته های هیجان انگیز بوسیله آینده نگرانی مانند، (الوین تافلر، بنیامین سینگر و فردریک پولاک) درباره وجود رابطه بسیار قوی بین انگیزه برای یادگیری و نیل به دستاوردهای خلاق از یک سو و تصویر ذهنی شخص از آینده، از سوی دیگر بحث شده است. «تافلر» معتقد است که نحوه‌ای که دانش‌آموز و دانشجو، آینده خود را می‌بینند با عملکرد آکادمیک آنها و نیز توانایی آنان برای زندگی، وفق دادن خود با محیط و رشد فکری آنان در یک جامعه پر تغییر ارتباط مستقیم دارد.

بدون شک خانواده مهمترین نقش را در کنترل و هدایت تخیل و ظهور خلاقیت دارد . خانواده‌ها باید شرایط لازم جهت فعالیتهای متنوع برای کودکان را فراهم نموده و فرصتهای لازم را برای سوال کردن، کنجکاوی و کشف محیط به کودکان بدهند. تنیبه و تهدیدهای مکرر، آفت خلاقیتهای ذهن است. زمینه رشد خلاقیت در خانه زمانی فراهم می‌شود که به کودکانتان آزادی زیادی بدهند و به آنها احترام بگذارید. از نظر عاطفی در حد اعتدال به آنها نزدیک شوید و بر روی ارزشهای اخلاقی و نه قوانین خاص تأکید نمایید. با تشویق و تایید رفتار کودک و فراهم آوردن زمینه‌های مساعد و تدارک لوازم بازیهای دلخواه او، قدرت تخیل و خلاقیت کودکان را تقویت کنید. خیالپردازیهای کودکان را سرزنش نکنید زیرا خلاقیت او را محدود می‌سازید .
مهمترین عامل در بروز خلاقیت انگیزه است و این انطباق انگیزه و استعداد تواماً در خلاقیت کارساز است. محیط اجتماعی کودکان و تایید بر روی انگیزه خلاق بسیار مفیدتر از تاکید روی استعداد می‌باشد.
خانواده خلاق به ویژگیهای درونی نظیر پای‌بندی به ارزشها، داشتن علاقه به چیزی و صراحت و رک‌گویی، بیش از ویژگیهای بیرونی نظیر خانواده خوب، حسن سلوک و کوشا بودن، اهمیت می‌دهند .
از نظر «ویلیامز» تماس فعال با محیط زیست طبیعی، اجتماعی و فرهنگی می‌تواند تاثیر ثمربخشی بر بازده خلاقیت داشته باشد، به اعتقاد او هر اندازه محیط خانوادگی و تحصیلی کودک از نظر دانستنیها و اطلاعات غنی‌تر باشد به همان اندازه بازده خلاقیت کودک بیشتر است. محیطهای بیش از اندازه رسمی و بیش از اندازه آزاد برای خلاقیت نسبتاً مضرند و هرگز نخواهند توانست خلاقیت را در فرد بطور سالم بپرورانند. «پال تورنس» می‌گوید محیطی که هم آزادی بیان و هم ارتباط سالم را تبیین کند از لحاظ پرورش خلاقیت بهترین محیط محسوب می‌شود به ویژه اگر پاداشهایی نیز برای رفتارهای خلاق در نظر گرفته شود. در کنار خانواده، مدرسه نیز نقش بسیار مهمی در شکوفایی خلاقیتهای کودکان دارد .
سن ورود به مدرسه سنی بسیار بحرانی و حساس در ارتباط با خلاقیتهای ذهنی است . عواملی همچون تکالیف زیاد، تأکید بر محفوظات، اجرای برنامه‌های هماهنگ و انتظار رفتارهای یکسان از دانش‌آموزان، عدم توجه به تفاوتهای فردی، اعمال انضباط و مقررات شدید، تشویق به کسب نمرات بالا و ایجاد جو قوی، رقابتهای فردی برای ممتاز شدن و عدم شناخت یا بی‌توجهی به ویژگیهای کودکان خلاق سبب می‌شود که قدرت تخیل و خلاقیت آنها به تدریج کاهش یابد.

عواملی که مانع خلاقیت می‌شوند :

«گیلفورد» در این باره ویژگیهای زیر را نام برده است که عبارتند از: سلطه‌گری، منفی‌بافی، مقاومت، ترس، عیب‌جویی، انتقاد از دیگران، سازشکاری، تسلیم در برابر قدرت کمرویی. از موانع دیگر که بر سر راه خلاقیت دانش‌آموزان قرار دارند، عبارتند از: 1ـ عدم اعتماد به نفس 2ـ تمایل به همرنگی 3ـ عکس‌العمل منفی 4ـ حذف خیالبافی 5ـ پیش‌داوریها 6ـ ترس از انحراف وسعی در همنوایی با اجتماع 7ـ ارزش‌ها و هنجاری‌های فرهنگی .

· توسل به دعا و نيايش و توكل به خدا هنگام امتحان

· تقسيم مباحث كتاب ومطالعه ي به مرور دروس

· تنظيم وقت با برنامه ي امتحاني

· بستن كتاب وتكرار مطلب آموخته شده به منظور كاهش اضطراب

· تكرار جملاتي مانند : « شروع هركاري درابتدا آنطور كه بايد خوشايند نيست ، وقتي كه پيشرفت كردم انگيزه ي بيشتري پيدا خواهم نمود. »‌ به منظور كاهش اضطراب و افزايش اعتماد به نفس

· شب امتحان زمان مرور درس است .

· اضطراب نوعي احساس فريب انگيز است كه به شما القا مي كند از پس هركاري كه قراراست انجام دهيد بر نمي آييد. پس در شرايط اضطراب دست از تلاش و كوشش برنداريد و به مطالعه ي درس امتحاني مشغول شويد .

· بيان اضطراب و قلمداد نمودن اضطراب امتحان به عنوان يك اختلال جزيي

· استراحت و غذاي كافي جهت شب امتحان

· حفظ سلامتي و آرامش رواني در دوران امتحان

· نشستن روي صندلي امتحان و كشيدن چند نفس عميق

· رهانمودن عضلات بدن و تنفس عميق

· پوشيدن لباس مناسب و خوردن تغذيه ي كافي قبل از امتحان

· خودداري از القاي منفي مانند : من حتماً قبول نخواهم شد.

· ابتدا سؤالات آسان را پاسخ دهيد

· به اتفاقات و رخدادهاي خاص درجلسه توجه نكنيد.

· از نشستن در كنار دانش آموزان مزاحم خودداري كنيد.

کیفیت کاغذ بعضی کتاب ها و مجلات، بسیار عالی است. تولید کاغذ فرایند بسیار ساده ای است. تولیدکنندگان کاغذ الیاف گیاهی را در آب معلق می کنند و سپس آنها را از یک صافی الک گونه می گذرانند. آب از الک عبور می کند و ورقه ای از الیاف بر روی آن تشکیل می شود. همین ورقه الیاف است که پس از خشک شدن به ورق کاغذ تبدیل می شود. این فرایند اساسی از زمانی که در حدود 200 سال قبل از میلاد در چین برای اولین بار کاغذ ابداع شد، تا به اکنون تغییر نکرده است.

چینی ها اولین کاغذها را تقریباً به طور کامل از کنف می ساختند. بعدها هنگامی که تکنیک تولید کاغذ به غرب ممنتقل شد، از پارچه (یعنی مخلوطی از کنف و کتان) برای این کار استفاده کردند. در اوایل قرن بیستم پنبه ی ارزان قیمت، محصول صنایع رشدیابنده ی نساجی، به تدریج جای کنف را گرفت. صنعت تولید کاغذ از کاه و نعناع وحشی نیز برای تولید کاغذ استفاده کرده است، ولی قسمت عمده کاغذ از مغز چوب به دست می آید.

رایجترین چوب های نرمی که برای تولید کاغذ به کار می روند، چوب درختان کاج و صنوبر هستند. چوب های سخت عبارت اند از چوب درختان سپیدار، زان، غان، و اکالیپتوس.

انتخاب چوب به عنوان ماده ی اولیه ی تولید کاغذ از لحاظ اقتصادی بسیار مقرون به صرفه است. دانشمندان پیوسته در این فکر هستند که درختان سریع رشد یابنده را پرورش دهند. در شرایط آب و هوایی مناسب، حداکثر میزان رشد یک درخت، 30 متر ارتفاع و 75 سانتیمتر تنه در طول مدت 5 سال است. 9 سال می کشد تا درختان کاج و صنوبر به سن بلوغ برسند.

ابتدا الیاف چوب را به طریق مکانیکی تهیه می کردند. تنه های بزرگ درختان به وسیله ی چرخ تراش مخصوص به باریکه های مجزا تبدیل و از آنها برای تکمیل الیاف های گران قیمت تر استفاده می کردند. نوز از این فرایند مکانیکی برای تولید کاغذهای ارزان روزنامه ها استفاده می شود، اگرچه امروز خمیر کاغذ از طریق شیمیایی نیز تهیه می شود. کلیه ی خمیرهای کاغذ به یکی از دو روش زیر تهیه می شوند.

تهیه کاغذ

روش تهیه مکانیکی

قسمت عمده ی کاغذ مجله ها از طریق مکانیکی عمل می آید. برای این کار پوست تنه ی درختان را می کنند و مغز چوب را به طریق مکانیکی آسیاب می کنند. در این فرایند، رطوبتی که در مغز چوب وجود دارد مهم است و به همین دلیل معمولا مغز چوب های خشک را مرطوب می کنند. بعد از آسیاب کردن، مغز چوب را از غربال هایی می گذرانند تا قسمت های آسیاب نشده از آن جدا شود.

در فرایند مکانیکی، الیاف چوب بر خلاف سایر الیاف، به طور کامل جدا نمی شوند. ماده ی لینین چوب که رشته های الیاف آن را به هم می چسباند و به چوب حالت سفت و سختی می دهد، باید از طریق شیمیایی حل شود، تا الیاف به طور کامل از هم جدا شوند.

یکی از فرایندهایی که در آنها کاغذ از طریق شیمیایی تولید می شود، فرایند سولفات (یا کرافت) است. در فرایند شیمیایی، تراشه های چوب را در محلول هایی که لینین را در خود حل می کنند، می جوشانند. کرافت یک کلمه ی آلمانی است و معنای آن "محکم" است. منظور از سولفات، سولفات سدیم است که برای جوشاندن چوب به کار می رود، اگرچه در این فرایند ئیدروکسید سدیم و سولفید سدیم عامل فعال هستند.

در فرایند شیمیایی مغز چوب به سلولوز تقریباً خالص تبدیل می شود. اگرچه معمولاً کاغذ را بعداً می شویند تا سفید شود، ولی تفاوت میان پرداخت شیمیایی و پرداخت مکانیکی از میان نمی رود. کاغذی که به طریق شیمیایی تولید می شود به طور قابل توجهی از کاغذ روزنامه سفیدتر است.

رنگ کاغذ روزنامه به دلیل ناخالصی هایی که پس از پرداخت مکانیکی در آن باقی می ماند و همچنین به دلیل اینکه در فرایند مکانیکی الیاف های چوب به طور کامل از هم جدا نمی شوند، زرد رنگ است. کاغذی که به طریق مکانیکی تولید می شود، به دلیل آنکه تا حدودی تار است، برای چاپ مناسب است. اما همین کاغذ به مرور زمان و یا هنگامی که در معرض نور قرار می گیرد زرد رنگ می شود. دلیل این امر، وجود ماده ی لینین است که در خمیر کاغذ باقی می ماند.

در تولید کاغذ برای بعضی مجلات میان روش مکانیکی و روش شیمیایی توازن نسبتاً خوبی برقرار می شود. روش مکانیکی از روش شیمیایی ارزان تر است. معمولا برای جلد مجلات، به دلیل آنکه دایم در معرض نور هستند، از کاغذ تولید شده به روش شیمیایی استفاده می کنند، اما برای بقیه ی صفحات کاغذ تولید شده به روش مکانیکی به کار می برند. به همین دلیل، این نوع کاغذها به محض اینکه نور می بینند به اصطلاح پیر می شوند. معمولاً جلد مجلات کاغذهای داخل آن را در مقابل نور محافظت می کند. کیفیت بهتر کاغذ جلد مجله این مزیت را هم دارد که می توان بر روی آن عکس رنگی چاپ کرد و حالت جالب توجه و جذابی به مجله داد.

فرایند اسید سولفیت، که در سال 1870 ابداع شد، روش مهم دیگری برای حل کردن لینین به طریق شیمیایی است. در این فرایند، تراشه های چوب را با کلسیم ئیدروژن سولفیت و اسید گوگرد تا دمای حدود 180 درجه ی سلسیوس می جوشانند. بهره ی الیاف به دست آمده از چوب های نرم در این فرایند بین 45 تا 50 درصد است. این الیاف به راحتی قابل شستشوست و بنابراین در پرداخت های بعدی کاغذی تولید می کند که محکم و چگال است، اما خیلی کدر نیست.

در فرایند سولفیت خنثی، آمیزه ای از سدیم سولفیت و سذیم ئیدروکسید، لینین را در دمایی بین 186 تا 185 درجه ی سلسیوس حل می کند. بهره ی این فرایند70 درصد است. این محلول لینین را تا آنجا حل می کند که الیاف کاملاًاز هم جدا شوند و از خمیر حاصل برای تولید کاغذهای محکم مثل مقوا، و کاغذهای موج دار استفاده می کنند.

انتخاب نوع چوب نیز به نوع الیافی که در پرداخت تولید می شود بستگی دارد. چوب های نرم، معمولاً الیافی تولید می کنند که طول آنها پس از پرداخت شیمیایی، در حدود 3 میلیمتر است. طول الیاف حاصل از چوب های سخت معمولا بین 1 تا 2 میلیمتر است.

تهیه ی خمیر کاغذ

مرحله ی بعد در پرداخت خمیر، زبر کردن قسمت های خارجی الیاف است. این روش را روش رشته رشته کردن می گویند. در این روش پوسته ی خارجی جدارهای الیاف را به درجات مختلف می کنند و ریشه های کوچکی تولید می کنند. این فرایند مساحت سطح الیاف را افزایش می دهد و پیوند میان الیاف را در کاغذ پرداخت شده اصلاح می کند و در نتیجه میزان استحکام کاغذ را افزایش می دهد. همه ی الیاف گیاهی برای پرداخت به وسیله ی این روش مناسب نیستند. کنف از همه بهتر و راحت تر است، اما در عوض خیلی گران است.

یکی از اولین ماشین هایی که برای ناصاف کردن سطح الیاف به طریق مکانیکی به کار می رفت، کوبنده ی هولاندر نام داشت. این ماشین در اواخر قرن هفدهم متداول شد. این ماشین متشکل بود از یک استواننه با میله هایی آهنی در امتداد طول آن که به آن حالت شیار می داد. استوانه ی شیاردار به طور افقی در داخل یک لاوک بیضوی و در مقابل یک پایه ی قابل تنظیم می چرخید. الیاف معلق در آب هنگامی که از لای استوانه ی چرخان و پایه عبور می کردند، زبر می شدند. هنوز در تولید دستی از این کوبنده استفاده می شود، ولی در صنعت به جای این کوبنده از خمیرکن های ئیدرولیکی استفاده می کنند.

دستگاه خمیرکن، ظرف بزرگی به شکل فنجان است که یک برنده با سرعت زیاد در ته آن می چرخد. برنده خمیر را به طرف بالا پرتاب می کند و آن را به داخل تیغه ها برمی گرداند. این ماشین سریع نه تنها ورقه هایی از خمیر یا کاغذهای باطله، بلکه تمام یک توده ی خمیر را می تواند ببرد. عمل بریدن و رشته رشته کردن در این ماشین خیلی سریع تر از کوبنده صورت می گیرد.

تکنولوژی مدرن انواع مختلفی از تجهیزات سریع را برای خارج کردن ناخالصی ها، توده های الیاف، و اجسام خارجی از داخل خمیر کاغذ وارد بازار کرده است. این تجهیزات در بهتر کردن خواص الیاف و همچنین در بالا بردن کیفیت کاغذ تولید شده تأثیر زیادی داشته است.

در این فرایند، االیاف جذب آب می شود. الیاف خیس شده قابلیت انعطاف پیدا می کند و یک شبکه ی حصیری ریز بافت تشکیل می دهد. در نتیجه آب الیاف آزادانه از آن خارج می شود. طولی از الیاف که برای ماشین های کاغذسازی موجود مناسب است برابر 0.05 تا0.03 میلیمتر است. اگر الیاف سفت و اسفنجی باشند، کاغذ حاصل ضعیف، حجیم و شل خواهد بود که مشخصه ی کاغذهای کاهی است. اگر الیاف خیلی خیلی بلند باشند، هنگام معلق شدن در آب به هم می پیچند و ورقه هایی با لکه های اضافی تولید می کنند. و اگر خیلی خیلی کوتاه باشند قدرت پیوند آنها در داخل ورقه ی کاغذ خیلی ضعیف می شود. اگر میزان کوبیدن بیش از حد زیاد باشد، کل ساختار الیاف در هم کوبیده می شود و نوعی ژله تولید می کند. از این خمیر برای تولید کاغذهای ضدچربی و شفاف استفاده می شود.

به طور کلی مقاومت فشاری، مقاومت تاشوندگی و مقاومت کششی کاغذ در اثر کوبیدن و در نتیجه افزلیش میزان رشته رشته شدن تا یک حد معین، افزایش می یابد. اما مقاومت پارگی کاغذ با کوتاه شدن الیاف در اثر کوبیده شدن، به سرعت کاهش می یابد. در عمل نوعی توازن میان این شیوه های مختلف همواره ضروری است.

هنر تولید کاغذ

لباس سفارشی دوز

تا اوایل قرن نوزدهم تمامی تولیدکنندگان کاغذ، کاغذ را با یکی از دو روش دستی زیر تولید می کردند. در یک روش، یک قالب دست ساز را از داخل یک خمره ی الیاف معلق شده بیرون می کشیدند.

متناوبا قالب را در آب تمیز شناور می کردند و خمیر متراکم در آن می ریختند. خمیر به طور یکنواخت ذر باللای قالب توزیع و سپس قالب به عقب کشیده می شد.

ماشین کاغذسازی مدرن فورد رینیر نلم ددارد. در آن الیاف به روی سیم متحرک جاری می شود. تکان های از پهلو باعث می شود که الیاف به طور یکنواخت توزیع شود. ابتدا مقداری از آب اضافی به طور خود به خود از الیاف خارج می شود، سپس جعبه های خلأ که در زیر سیم قرار دارند مقدار بیشتری از آب را می مکند. آن گاه کاغذ خیس به روی یک نمد متحرک منتقل می شود تا مقدار باز هم بیشتری از آب آن گرفته شود و بالاخره به روی استوانه های بزرگ با بخار داغ شده می رود و در آنجا مقدار رطوبت آن تا به 4 یا 6 درصد کاهش می یابد.

کیفیت کاغذهای تیره برای چاپ بهتر است، زیرا همین تیرگی باعث می شود که مطالب چاپ شده از طرف دیگر دیده نشود. صنعت کاغذسازی با افزودن چیزهایی به نام مواد افزودنی تیرگی کاغذ را افزایش می دهند.

تولیدکنندگان کاغذ ابتدا در سال 1733 گل چینی به الیاف اضافه می کردند. سپس در سال 1820 سولفات باریوم و بعدها در دهه ی 1920 کربنات کلسیم را نیز به آن افزودند. در سال های دهه ی 1930 کاربرد دی اکسید تیتانیوم ، که تیرگی کاغذ را به مقدار قابل توجهی افزایش می داد، رایج شد. این مواد افزودنی را در مرحله ی خمیر به کاغذ اضافه می کردند، بنابراین وقتی ورق کاغذ شکل می گرفت این مواد در میان الیاف آن رسوب می کرد. همین امر باعث می شد که سطح کاغذ صاف و هموار شود.

کلر از اولین مواد سفید کننده بود، اما اگر بعد از استفاده از کلر کاغذ را خوب نمی شستند، به سرعت تباهی پیدا می کرد. کاغذهای امروزی را با وسایل اپتیکی سفید می کنند. مثل پودرهای "سفیدتر از سفید" که نور فرابنفش را جذب و سپس آن را در گستره ی نور مرئی دوباره گسیل می کنند.

الیاف سلولوز رطوبت گیر هستند و بنابراین رطوبت هوا را به خود جذب می کنند. این الیاف برای تولید کاغذ خشک کن خیلی خوب هستند، اما برای کاغذ چاپ خوب نیستند. بنابراین کاغذ را باید در فرایندی به نام فرایند چسب اندودی یا آهار زنی ضد آب کنند.

در قدیم عامل اندود چسب آمیزه ای از ژلاتین و سولفات آلومینیوم بود. سولفات آلومینیوم را تولیدکنندگان کاغذ آلوم می گویند. آلوم پروتئین را لخته می کند و بنابراین با مقدار کمتری ژلاتین آهار سخت تری به کاغذ می دهد.

بعضی کاغذها از جمله کاغذهای ضد روغن و کاغذهای پوستی احتیاج به نوعی موواد افزودنی خاص دارند که آنها را همواره مرطوب نگه دارد. بنابراین، این نوع کاغذها هیچ وقت خشک نمی شوند. این افزودنی هاعمدتاً پلی ئیدروکسی آلی مثل دی اتیلن گلیکول ، سوربیتول، و مخلوطی از فروکتوز و گلوکوز هستند. سایر افزودنیها به اصلاح خواص کاغذ تولید شده، یا به آسانتر شدن پرداخت آن کمک می کنند.

کیفیت هر تصویری که بر روی کاغذ چاپ می شود به سطح ورق کاغذ بستگی دارد. تعداد زیادی عملیات پایانی وجود دارد که می توانند مشخصه های کاغذ را تغییر دهند. دو عملیات عمده عبارت اند از اندود کردن و نورد کردن.

اندود کردن فرایندی است که در آن یک لایه گل رس، یا سایر رنگدانه ها، قسمت پایه ی کاغذ را می پوشاند. مواد چسبناک لایه ی اندود را خوب به قسمت پایه می چسبانند. اندود معمولا هر دو طرف کاغذ را می پوشاند. در نتیجه سطح کاغذ هموار و برای چاپ آماده می شود. مواد چسبی عبارت اند از الکل های پلی وینیل و نشاسته ای که با فرایند شیمیایی اصلاح شده است.

ماشین پرس سطح کاغذ را صاف و هموار می کند. این فرایند در ساده ترین صورت به این ترتیب است که کاغذ به تعدادی استوانه ی قائم که سطح همه ی آنها از فلز کروم براق و داغ است خورانده می شود. این ماشین از طریق فشار و سرعت های چرخش مختلف ورقه ی کاغذ را فشرده و براق می کند. کنترل میزان رطوبت کاغذ در خلال این عملیات بسیار مهم است. غالبا باید آب به کاغذ اضافه شود تا کارایی درست خود را باز یابد.

"ته نشان" در اوراق بانکی ـ مثل اسکناس، سفته، اوراق بهادارـ بهترین آزمون برای تشخیص تقلبی یا واقعی بودن آنهاست. ته نشان واقعی در اثر راندن کاغذ از میان یک غلتک بخصوص، بر روی اوراق بانکی حک می ششود. در این غلتک ها یک شبکه سیمی وجود دارد و نقشی بر روی این شبکه سیمی دوخته شده است. غلتک کاغذ را در ناحیه ی شبکه ی سیمی و در محل سیم ها متراکم می کند و نقش دوخته شده را روی آن می اندازد. در نتیجه، کاغذ در این نواحی نازکتر در مقابل نور شفافتر از بقیه ی نواحی هستند.

کاغذهای مخصوص چاپ اسکناس را به دقت مراقبت می کنند. جاعلان اسکناس سعی می کنند با موم اندود کردن کاغذ، نقش ته نشان را تقلید کنند این موم اندودن، کاغذ را در مقابل نور شفافتر جلوه می دهد. اما کشف این موضوع بسیار راحت است، زیرا این نوع کاغذهادر محل نقش، آب را دفع می کنند، در حالیکه نقش روی اسکناس واقعی درست به اندازه ی بقیه ی قسمت های اسکناس آب جذب می کند، نه کمترـ نه بیشتر.

کیفیت نقش روی اوراق بانکی به الیاف های کاغذ بستگی دارد. کاغذ مخصوص اسکناس حاوی لینین و مانیلا (یک الیاف گیاهی) است. طول این الیاف در حدود 2 تا 3 میلیمتر است که خیلی بلندند. الیاف های کوتاه برای فرایند ته نشان خیلی خوب هستند. اما در صورتی که الیاف به کار رفته در تولید کاغذ کوتاه باشد، غلتک بیش از حد کاغذ را تغییر شکل می دهد. درنتیجه طول الیاف یک عامل تعیین کننده در کیفیت کاغذ اسکناس است.

مشکلات آلودگی

کاغذ تمیز نداریم

آلودگی یکی از مشکلات عمده و سابقه دار صنعت کاغذ است. غلظت معمولی یک محلول تعلیق الیاف در حود یک درصد است. بنابراین، در حدود 100 برابر آب برای تولید یک مقدار معین کاغذ لازم است. به علاوه، فرایندهای شیمیایی مستلزم حدود 100000 تا 300000 لیتر آب برای تولید هر تن کاغذ است.

یک منبع تمیز و پرآب برای تولید کاغذ ضروری است، و به همین دلیل است که اکثر کارخانه های تولید کاغذ در کنار رودخانه قرار دارند. کنترل اکیدا بهداشت محیط، در این ارتباط، به این معنی است که این صنعت آلودگی ناشی از پرداخت شیمیایی خمیر کاغذ را به حد زیادی کاهش بدهد. اکنون کارخانه های کاغذسازی قسمت عمده ای از مواد شیمیایی دفع شده را، قبل از ورود به آب جاری، جدا می کنند و دوباره از آن استفاده می کنند.

با وجود این، سفیدکننده ها هنوز مشکلات زیادی ایجاد می کنند. سفید کننده ها معمولا بر سه نوع اند: کلر، پراکسید ئیدروژن، و دی اکسید گوگرد. کارخانه های کاغذسازی این مواد را ابتدا خنثی و رقیق می کنند و سپس آنها را به رودخانه تخلیه می کنند.

اگرچه اثر عمد ی کنترل های سفت و سخت بهداشت محیط در این جهت است که صننعت کاغذ سازی میزان آلودگیش را کاهش بدهد، اما این تمایل در آن دیده می شود که این مشکلات را به کشورهای توسعه نیافته، که در آنها مقررات دست و پاگیر کنترل بهداشت آنچنان دقیق نیست، منتقل کند.

در سوئد، یکی از کارخانه های کاغذ سازی اجازه ندارد یک نوع کاغذ با کیفیت بسیار عالی تولید کند، زیرا تولید این کاغذ مقررات کنترل آلودگی محیط را نقض می کند. این کارخانه به جای آنکه طرح تولید خود را مطابق با استانداردهای موجود در آن کشور تغییر دهد کارخانه اش را به برزیل منتقل کرده است.

مترجم: زهرا هدایت منش

منبع:راسخون