کلامي از شيخ بهائي:
آدمي اگر پيامبر هم باشد از زبان مردم آسوده نيست، زيرا:
اگر بسيار کار کند، مي‌گويند احمق است!!!
اگر کم کار کند، مي‌گويند تنبل است!!!
اگر بخشش کند، مي‌گويند افراط مي‌کند!!!
اگر جمعگرا باشد، مي‌گويند بخيل است!!!
اگر ساکت و خاموش باشد مي‌گويند لال است!!!
اگر زبان‌آوري کند، مي‌گويند ورّاج و پرگوست!!!
اگر روزه برآرد و شب‌ها نماز بخواند مي‌گويند رياکار است!!!
و اگر نکند ميگويند کافراست و بي‌دين!!!

لذا نبايد بر حمد و ثناي مردم اعتنا کرد و جز ازخداوند نبايد ازکسي ترسيد.
پس آنچه باشيد که دوست داريد. شاد باشيد؛
مهم نيست که اين شادي چگونه قضاوت شود.