چنان   نازك    است    آن   تن  نازنين         كه  از  تاب    انديشه    تب     مي‌كند

آن چنان از مرض هجر تو  بگداخت تنم         كه مرا هر كه به بيند نشناسد كه منم

از   ضعف چنان  شدم  كه  بر   بالينم         صد بار   اجل    آمد   و   نشناخت مرا

چنان ضعيف شدم ازغمش من درويش        كه سايه را نتوانم كشيد از پي خويش

خواجه درويش