۴- به چهره شاگردان خود نگاه کنید، تا متوجه انتظارهای آنها بشوید . دشواری های آنها

 را کشف کنید؛ توانایی این را داشته باشید که بتوانید خودتان را به جای آنان بگذارید .

۵-به آگاهی های خشک قناعت نکنید. بکوشیدمهارت راکه لازمه عقل و اندیشه است و

عادت به کار منظم را، در دانش آموزان تقویت کنید و تکامل بخشید.

۶- بکوشید تا حدس زدن و پیش بینی کردن را به آنان بیاموزید.

۷- سعی کنید، اثبات کردن را به دانش آموزان یاد بدهید.

۸- در مسأله ای که طرح شده است ، چیزی را جستجو کنید که، برای حل مسأله های

 دیگر مفید است . از موقعیتی که مسأله مشخص مفروض دارد ،روش کلی را کشف

کنید .

۹- راز خود را ، بلافاصله فاش نکنید . اجازه بدهید دانش آموزان تا آنجا که می توانند

 تلاش خود را برای حل یا حدس راه حل ، به کار برند ؛ به دانش آموزان امکان بدهید

،هر چه بیشتر خودشان کشف کنند .

۱۰- با اشاره های خود ، دانش آموزان را راهنمایی کنید، ولی عقیده خود را ، به زور

 به آنها تحمیل نکنید .